ἔποικος (epoikos): all forms
ἔποικος means “settler, sojourner; stranger, alien”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἔποικος | ἔποικος | ἔποικον | |
|---|
| Genitive | ἐποίκου | ἐποίκου | ἐποίκου | |
|---|
| Dative | ἐποίκῳ | ἐποίκῳ | ἐποίκῳ | |
|---|
| Accusative | ἔποικον | ἔποικον | ἔποικον | |
|---|
| Vocative | ἔποικε | ἔποικε | ἔποικον | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἔποικοι | ἔποικοι | ἔποικα | |
|---|
| Genitive | ἐποίκων | ἐποίκων | ἐποίκων | |
|---|
| Dative | ἐποίκοις | ἐποίκοις | ἐποίκοις | ἐποίκοφι |
|---|
| Accusative | ἐποίκους | ἐποίκους | ἔποικα | |
|---|
| Vocative | ἔποικοι | ἔποικοι | ἔποικα | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | ἐποίκως |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἐποικότερος | ἐποικοτέρα | ἐποικότερον | |
|---|
| Genitive | ἐποικοτέρου | ἐποικοτέρας | ἐποικοτέρου | |
|---|
| Dative | ἐποικοτέρῳ | ἐποικοτέρᾳ | ἐποικοτέρῳ | |
|---|
| Accusative | ἐποικότερον | ἐποικοτέραν | ἐποικότερον | |
|---|
| Vocative | ἐποικότερε | ἐποικοτέρα | ἐποικότερον | |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἐποικότεροι | ἐποικότεραι | ἐποικότερα | |
|---|
| Genitive | ἐποικοτέρων | ἐποικοτέρων | ἐποικοτέρων | |
|---|
| Dative | ἐποικοτέροις | ἐποικοτέραις · ἐποικοτέραφι · ἐποικοτέρᾳς | ἐποικοτέροις | |
|---|
| Accusative | ἐποικοτέρους | ἐποικοτέρας | ἐποικότερα | |
|---|
| Vocative | ἐποικότεροι | ἐποικότεραι | ἐποικότερα | |
|---|
Comparative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | ἐποικότερον |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἐποικότατος | ἐποικοτάτη | ἐποικότατον | |
|---|
| Genitive | ἐποικοτάτου | ἐποικοτάτης | ἐποικοτάτου | |
|---|
| Dative | ἐποικοτάτῳ | ἐποικοτάτῃ | ἐποικοτάτῳ | |
|---|
| Accusative | ἐποικότατον | ἐποικοτάτην | ἐποικότατον | |
|---|
| Vocative | ἐποικότατε | ἐποικοτάτη | ἐποικότατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἐποικότατοι | ἐποικόταται | ἐποικότατα | |
|---|
| Genitive | ἐποικοτάτων | ἐποικοτάτων | ἐποικοτάτων | |
|---|
| Dative | ἐποικοτάτοις | ἐποικοτάταις | ἐποικοτάτοις | |
|---|
| Accusative | ἐποικοτάτους | ἐποικοτάτας | ἐποικότατα | |
|---|
| Vocative | ἐποικότατοι | ἐποικόταται | ἐποικότατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | ἐποικότατα |
|---|
Meaning and examples of ἔποικος
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.