ἔοικα (eoika): all forms
ἔοικα means “to be like, seem; (impers.) it is fitting”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Imperfect active
| Indicative | |
|---|---|
| 3rd singular | εἶκε(ν) |
Future active
| Indicative | Optative | |
|---|---|---|
| 1st singular | εἴξω | εἴξοιμι |
| 2nd singular | εἴξεις | εἴξοις |
| 3rd singular | εἴξει | εἴξοι |
| 1st plural | εἴξομεν | εἴξοιμεν |
| 2nd plural | εἴξετε | εἴξοιτε |
| 3rd plural | εἴξουσι(ν) | εἴξοιεν |
Perfect active
| Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative | |
|---|---|---|---|---|
| 1st singular | ἔοικα | ἐοίκω | ἐοίκοιμι · ἐοικοίην | |
| 2nd singular | ἔοικας | ἐοίκῃς | ἐοίκοις · ἐοικοίης | ἔοικε |
| 3rd singular | ἔοικε(ν) | ἐοίκῃ | ἐοίκοι · ἐοικοίη | ἐοικέτω |
| 1st plural | ἐοίκαμεν | ἐοίκωμεν | ἐοίκοιμεν | |
| 2nd plural | ἐοίκατε | ἐοίκητε | ἐοίκοιτε | ἐοίκετε |
| 3rd plural | ἐοίκασι(ν) | ἐοίκωσι(ν) | ἐοίκοιεν |
Pluperfect active
| Indicative | |
|---|---|
| 1st singular | εἴκειν · ἐῴκη |
| 2nd singular | εἴκεις · ἐῴκης |
| 3rd singular | ἐῴκει |
| 1st plural | ἐῴκεμεν |
| 2nd plural | εἴκετε · ἐῴκετε |
| 3rd plural | ἐοίκεσαν · ἐῴκεσαν |
Pluperfect passive
| Indicative | |
|---|---|
| 3rd singular | ἤϊκτο |
Infinitives
| Active | |
|---|---|
| Future | εἴξειν |
| Perfect | ἐοικέναι |
Participles
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | εἴξων | εἴξουσα | εἶξον |
| Genitive | εἴξοντος | εἰξούσης | εἴξοντος |
| Dative | εἴξοντι | εἰξούσῃ | εἴξοντι |
| Accusative | εἴξοντα | εἴξουσαν | εἶξον |
| Vocative | εἶξον | εἴξουσα | εἶξον |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | εἴξοντες | εἴξουσαι | εἴξοντα |
| Genitive | εἰξόντων | εἰξουσῶν | εἰξόντων |
| Dative | εἴξουσι(ν) | εἰξούσαις | εἴξουσι(ν) |
| Accusative | εἴξοντας | εἰξούσας | εἴξοντα |
| Vocative | εἴξοντες | εἴξουσαι | εἴξοντα |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | ἐοικώς · εἰκώς · οἰκώς · εἰοικώς | ἐοικυῖα · εἰκυῖα · οἰκυῖα · εἰοικυῖα | εἰκός · οἰκός · ἐοικός · εἰοικός |
| Genitive | εἰκότος · ἐοικότος · οἰκότος · εἰοικότος | εἰοικυίας · εἰκυίας · οἰκυίας · ἐοικυίας | εἰκότος · ἐοικότος · οἰκότος · εἰοικότος |
| Dative | ἐοικότι · εἰκότι · οἰκότι · εἰοικότι | ἐοικυίᾳ · εἰκυίᾳ · οἰκυίᾳ · εἰοικυίᾳ | ἐοικότι · εἰκότι · οἰκότι · εἰοικότι |
| Accusative | ἐοικότα · εἰκότα · οἰκότα · εἰοικότα | εἰοικυῖαν · εἰκυῖαν · οἰκυῖαν · ἐοικυῖαν | ἐοικός · οἰκός · εἰκός · εἰοικός |
| Vocative | ἐοικώς · εἰκώς · οἰκώς · εἰοικώς | ἐοικυῖα · εἰκυῖα · οἰκυῖα · εἰοικυῖα | ἐοικός · εἰκός · οἰκός · εἰοικός |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | ἐοικότες · εἰκότες · οἰκότες · εἰοικότες | εἰοικυῖαι · εἰκυῖαι · οἰκυῖαι · ἐοικυῖαι | ἐοικότα · εἰκότα · οἰκότα · εἰοικότα |
| Genitive | εἰκότων · ἐοικότων · οἰκότων · εἰοικότων | εἰοικυιῶν · εἰκυιῶν · οἰκυιῶν · ἐοικυιῶν | εἰκότων · ἐοικότων · οἰκότων · εἰοικότων |
| Dative | ἐοικόσι(ν) · εἰκόσι · οἰκόσι · εἰοικόσι | εἰοικυίαις · εἰοικυίαφι · εἰοικυίᾳς · εἰκυίαις · εἰκυίαφι · εἰκυίᾳς · οἰκυίαις · οἰκυίαφι · οἰκυίᾳς · ἐοικυίαις · ἐοικυίαφι · ἐοικυίᾳς | ἐοικόσι(ν) · εἰκόσι · οἰκόσι · εἰοικόσι |
| Accusative | ἐοικότας · εἰκότας · οἰκότας · εἰοικότας | εἰοικυίας · εἰκυίας · οἰκυίας · ἐοικυίας | εἰκότα · ἐοικότα · οἰκότα · εἰοικότα |
| Vocative | εἰκότες · ἐοικότες · οἰκότες · εἰοικότες | εἰοικυῖαι · εἰκυῖαι · οἰκυῖαι · ἐοικυῖαι | ἐοικότα · εἰκότα · οἰκότα · εἰοικότα |
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.