ἔνδικος (endikos): all forms
ἔνδικος means “according to right, just, legitimate”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἔνδικος | ἐνδίκη · ἔνδικος | ἔνδικον | |
|---|
| Genitive | ἐνδίκου | ἐνδίκου | ἐνδίκου | |
|---|
| Dative | ἐνδίκῳ | ἐνδίκῃ · ἐνδίκῳ | ἐνδίκῳ | |
|---|
| Accusative | ἔνδικον | ἐνδίκην · ἔνδικον | ἔνδικον | |
|---|
| Vocative | ἔνδικε | ἐνδίκη · ἔνδικε | ἔνδικον | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἔνδικοι | ἔνδικαι · ἔνδικοι | ἔνδικα | |
|---|
| Genitive | ἐνδίκων | ἐνδίκων | ἐνδίκων | |
|---|
| Dative | ἐνδίκοις | ἐνδίκαις · ἐνδίκοις | ἐνδίκοις | ἐνδίκοφι |
|---|
| Accusative | ἐνδίκους | ἐνδίκας · ἐνδίκους | ἔνδικα | |
|---|
| Vocative | ἔνδικοι | ἔνδικαι · ἔνδικοι | ἔνδικα | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | ἐνδίκως |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἐνδικώτερος | ἐνδικωτέρα | ἐνδικώτερον | |
|---|
| Genitive | ἐνδικωτέρου | ἐνδικωτέρας | ἐνδικωτέρου | |
|---|
| Dative | ἐνδικωτέρῳ | ἐνδικωτέρᾳ | ἐνδικωτέρῳ | |
|---|
| Accusative | ἐνδικώτερον | ἐνδικωτέραν | ἐνδικώτερον | |
|---|
| Vocative | ἐνδικώτερε | ἐνδικωτέρα | ἐνδικώτερον | |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἐνδικώτεροι | ἐνδικώτεραι | ἐνδικώτερα | |
|---|
| Genitive | ἐνδικωτέρων | ἐνδικωτέρων | ἐνδικωτέρων | |
|---|
| Dative | ἐνδικωτέροις | ἐνδικωτέραις · ἐνδικωτέραφι · ἐνδικωτέρᾳς | ἐνδικωτέροις | |
|---|
| Accusative | ἐνδικωτέρους | ἐνδικωτέρας | ἐνδικώτερα | |
|---|
| Vocative | ἐνδικώτεροι | ἐνδικώτεραι | ἐνδικώτερα | |
|---|
Comparative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | ἐνδικώτερον |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἐνδικώτατος | ἐνδικωτάτη | ἐνδικώτατον | |
|---|
| Genitive | ἐνδικωτάτου | ἐνδικωτάτης | ἐνδικωτάτου | |
|---|
| Dative | ἐνδικωτάτῳ | ἐνδικωτάτῃ | ἐνδικωτάτῳ | |
|---|
| Accusative | ἐνδικώτατον | ἐνδικωτάτην | ἐνδικώτατον | |
|---|
| Vocative | ἐνδικώτατε | ἐνδικωτάτη | ἐνδικώτατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἐνδικώτατοι | ἐνδικώταται | ἐνδικώτατα | |
|---|
| Genitive | ἐνδικωτάτων | ἐνδικωτάτων | ἐνδικωτάτων | |
|---|
| Dative | ἐνδικωτάτοις | ἐνδικωτάταις | ἐνδικωτάτοις | |
|---|
| Accusative | ἐνδικωτάτους | ἐνδικωτάτας | ἐνδικώτατα | |
|---|
| Vocative | ἐνδικώτατοι | ἐνδικώταται | ἐνδικώτατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | ἐνδικώτατα |
|---|
Meaning and examples of ἔνδικος
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.