ἔμπειρος (empeiros): all forms
ἔμπειρος means “experienced”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἔμπειρος | ἔμπειρος | ἔμπειρον | |
|---|
| Genitive | ἐμπείρου | ἐμπείρου | ἐμπείρου | |
|---|
| Dative | ἐμπείρῳ | ἐμπείρῳ | ἐμπείρῳ | |
|---|
| Accusative | ἔμπειρον | ἔμπειρον | ἔμπειρον | |
|---|
| Vocative | ἔμπειρε | ἔμπειρε | ἔμπειρον | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἔμπειροι | ἔμπειροι | ἔμπειρα | |
|---|
| Genitive | ἐμπείρων | ἐμπείρων | ἐμπείρων | |
|---|
| Dative | ἐμπείροις | ἐμπείροις | ἐμπείροις | ἐμπείροφι |
|---|
| Accusative | ἐμπείρους | ἐμπείρους | ἔμπειρα | |
|---|
| Vocative | ἔμπειροι | ἔμπειροι | ἔμπειρα | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | ἐμπείρως |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἐμπειρότερος | ἐμπειροτέρα | ἐμπειρότερον | |
|---|
| Genitive | ἐμπειροτέρου | ἐμπειροτέρας | ἐμπειροτέρου | |
|---|
| Dative | ἐμπειροτέρῳ | ἐμπειροτέρᾳ | ἐμπειροτέρῳ | |
|---|
| Accusative | ἐμπειρότερον | ἐμπειροτέραν | ἐμπειρότερον | |
|---|
| Vocative | ἐμπειρότερε | ἐμπειροτέρα | ἐμπειρότερον | |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἐμπειρότεροι | ἐμπειρότεραι | ἐμπειρότερα | |
|---|
| Genitive | ἐμπειροτέρων | ἐμπειροτέρων | ἐμπειροτέρων | |
|---|
| Dative | ἐμπειροτέροις | ἐμπειροτέραις · ἐμπειροτέραφι · ἐμπειροτέρᾳς | ἐμπειροτέροις | |
|---|
| Accusative | ἐμπειροτέρους | ἐμπειροτέρας | ἐμπειρότερα | |
|---|
| Vocative | ἐμπειρότεροι | ἐμπειρότεραι | ἐμπειρότερα | |
|---|
Comparative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | ἐμπειρότερον |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἐμπειρότατος | ἐμπειροτάτη | ἐμπειρότατον | |
|---|
| Genitive | ἐμπειροτάτου | ἐμπειροτάτης | ἐμπειροτάτου | |
|---|
| Dative | ἐμπειροτάτῳ | ἐμπειροτάτῃ | ἐμπειροτάτῳ | |
|---|
| Accusative | ἐμπειρότατον | ἐμπειροτάτην | ἐμπειρότατον | |
|---|
| Vocative | ἐμπειρότατε | ἐμπειροτάτη | ἐμπειρότατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἐμπειρότατοι | ἐμπειρόταται | ἐμπειρότατα | |
|---|
| Genitive | ἐμπειροτάτων | ἐμπειροτάτων | ἐμπειροτάτων | |
|---|
| Dative | ἐμπειροτάτοις | ἐμπειροτάταις | ἐμπειροτάτοις | |
|---|
| Accusative | ἐμπειροτάτους | ἐμπειροτάτας | ἐμπειρότατα | |
|---|
| Vocative | ἐμπειρότατοι | ἐμπειρόταται | ἐμπειρότατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | ἐμπειρότατα |
|---|
Meaning and examples of ἔμπειρος
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.