ἐφικτός (ephiktos): all forms
ἐφικτός means “easy to reach, accessible, attainable”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἐφικτός | ἐφικτή | ἐφικτόν | |
|---|
| Genitive | ἐφικτοῦ | ἐφικτῆς | ἐφικτοῦ | |
|---|
| Dative | ἐφικτῷ | ἐφικτῇ | ἐφικτῷ | |
|---|
| Accusative | ἐφικτόν | ἐφικτήν | ἐφικτόν | |
|---|
| Vocative | ἐφικτέ | ἐφικτή | ἐφικτόν | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἐφικτοί | ἐφικταί | ἐφικτά | |
|---|
| Genitive | ἐφικτῶν | ἐφικτῶν | ἐφικτῶν | |
|---|
| Dative | ἐφικτοῖς | ἐφικταῖς | ἐφικτοῖς | |
|---|
| Accusative | ἐφικτούς | ἐφικτάς | ἐφικτά | |
|---|
| Vocative | ἐφικτοί | ἐφικταί | ἐφικτά | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | ἐφικτῶς |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἐφικτότερος | ἐφικτοτέρα | ἐφικτότερον | |
|---|
| Genitive | ἐφικτοτέρου | ἐφικτοτέρας | ἐφικτοτέρου | |
|---|
| Dative | ἐφικτοτέρῳ | ἐφικτοτέρᾳ | ἐφικτοτέρῳ | |
|---|
| Accusative | ἐφικτότερον | ἐφικτοτέραν | ἐφικτότερον | |
|---|
| Vocative | ἐφικτότερε | ἐφικτοτέρα | ἐφικτότερον | |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἐφικτότεροι | ἐφικτότεραι | ἐφικτότερα | |
|---|
| Genitive | ἐφικτοτέρων | ἐφικτοτέρων | ἐφικτοτέρων | |
|---|
| Dative | ἐφικτοτέροις | ἐφικτοτέραις · ἐφικτοτέραφι · ἐφικτοτέρᾳς | ἐφικτοτέροις | |
|---|
| Accusative | ἐφικτοτέρους | ἐφικτοτέρας | ἐφικτότερα | |
|---|
| Vocative | ἐφικτότεροι | ἐφικτότεραι | ἐφικτότερα | |
|---|
Comparative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | ἐφικτοτέρως |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἐφικτότατος | ἐφικτοτάτη | ἐφικτότατον | |
|---|
| Genitive | ἐφικτοτάτου | ἐφικτοτάτης | ἐφικτοτάτου | |
|---|
| Dative | ἐφικτοτάτῳ | ἐφικτοτάτῃ | ἐφικτοτάτῳ | |
|---|
| Accusative | ἐφικτότατον | ἐφικτοτάτην | ἐφικτότατον | |
|---|
| Vocative | ἐφικτότατε | ἐφικτοτάτη | ἐφικτότατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἐφικτότατοι | ἐφικτόταται | ἐφικτότατα | |
|---|
| Genitive | ἐφικτοτάτων | ἐφικτοτάτων | ἐφικτοτάτων | |
|---|
| Dative | ἐφικτοτάτοις | ἐφικτοτάταις | ἐφικτοτάτοις | |
|---|
| Accusative | ἐφικτοτάτους | ἐφικτοτάτας | ἐφικτότατα | |
|---|
| Vocative | ἐφικτότατοι | ἐφικτόταται | ἐφικτότατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | ἐφικτότατα |
|---|
Meaning and examples of ἐφικτός
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.