ἐπισκοπέω (episkopeo): all forms
ἐπισκοπέω means “look at, inspect, observe”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἐπισκοπῶ | ἐπισκοπῶ | ἐπισκοποίην | |
|---|
| 2nd singular | ἐπισκοπεῖς | ἐπισκοπῇς | ἐπισκοποῖς · ἐπισκοποίης | ἐπισκόπει |
|---|
| 3rd singular | ἐπισκοπεῖ | ἐπισκοπῇ | ἐπισκοποίη | ἐπισκοπείτω |
|---|
| 1st plural | ἐπισκοποῦμεν | ἐπισκοπῶμεν | ἐπισκοποῖμεν · ἐπισκοπεῖμεν · ἐπισκόποιμεν · ἐπισκοποίημεν | |
|---|
| 2nd plural | ἐπισκοπεῖτε | ἐπισκοπῆτε | ἐπισκοπεῖτε · ἐπισκόποιτε · ἐπισκοποίητε | ἐπισκοπεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἐπισκοποῦσι(ν) | ἐπισκοπῶσι(ν) | ἐπισκοπεῖεν · ἐπισκόποιεν · ἐπισκοποίησαν | ἐπισκοπείτων · ἐπισκοπείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἐπισκοποῦμαι | ἐπισκοπῶμαι | ἐπισκοποίμην | |
|---|
| 2nd singular | ἐπισκοπεῖ · ἐπισκοπῇ | ἐπισκοπῇ | ἐπισκοποῖο | ἐπισκοποῦ |
|---|
| 3rd singular | ἐπισκοπεῖται | ἐπισκοπῆται | ἐπισκοποῖτο | ἐπισκοπείσθω |
|---|
| 1st plural | ἐπισκοπούμεθα | ἐπισκοπώμεθα | ἐπισκοποίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | ἐπισκοπεῖσθε | ἐπισκοπῆσθε | ἐπισκοποῖσθε | ἐπισκοπεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἐπισκοποῦνται | ἐπισκοπῶνται | ἐπισκοποῖντο | ἐπισκοπείσθων |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἠπισκόπουν |
|---|
| 2nd singular | ἠπισκόπεις |
|---|
| 3rd singular | ἠπισκόπει |
|---|
| 1st plural | ἠπισκοποῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ἠπισκοπεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἠπισκόπουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἠπισκοπούμην |
|---|
| 2nd singular | ἠπισκοποῦ |
|---|
| 3rd singular | ἠπισκοπεῖτο |
|---|
| 1st plural | ἠπισκοπούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἠπισκοπεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἠπισκοποῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | ἐπισκοπεῖν | ἐπισκοπεῖσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἐπισκοπῶν | ἐπισκοποῦσα | ἐπισκοποῦν |
|---|
| Genitive | ἐπισκοποῦντος | ἐπισκοπούσης | ἐπισκοποῦντος |
|---|
| Dative | ἐπισκοποῦντι | ἐπισκοπούσῃ | ἐπισκοποῦντι |
|---|
| Accusative | ἐπισκοποῦντα | ἐπισκοποῦσαν | ἐπισκοποῦν |
|---|
| Vocative | ἐπισκοποῦν | ἐπισκοποῦσα | ἐπισκοποῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἐπισκοποῦντες | ἐπισκοποῦσαι | ἐπισκοποῦντα |
|---|
| Genitive | ἐπισκοπούντων | ἐπισκοπουσῶν | ἐπισκοπούντων |
|---|
| Dative | ἐπισκοποῦσι(ν) | ἐπισκοπούσαις | ἐπισκοποῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | ἐπισκοποῦντας | ἐπισκοπούσας | ἐπισκοποῦντα |
|---|
| Vocative | ἐπισκοποῦντες | ἐπισκοποῦσαι | ἐπισκοποῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἐπισκοπούμενος | ἐπισκοπουμένη | ἐπισκοπούμενον |
|---|
| Genitive | ἐπισκοπουμένου | ἐπισκοπουμένης | ἐπισκοπουμένου |
|---|
| Dative | ἐπισκοπουμένῳ | ἐπισκοπουμένῃ | ἐπισκοπουμένῳ |
|---|
| Accusative | ἐπισκοπούμενον | ἐπισκοπουμένην | ἐπισκοπούμενον |
|---|
| Vocative | ἐπισκοπούμενε | ἐπισκοπουμένη | ἐπισκοπούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἐπισκοπούμενοι | ἐπισκοπούμεναι | ἐπισκοπούμενα |
|---|
| Genitive | ἐπισκοπουμένων | ἐπισκοπουμένων | ἐπισκοπουμένων |
|---|
| Dative | ἐπισκοπουμένοις | ἐπισκοπουμέναις | ἐπισκοπουμένοις |
|---|
| Accusative | ἐπισκοπουμένους | ἐπισκοπουμένας | ἐπισκοπούμενα |
|---|
| Vocative | ἐπισκοπούμενοι | ἐπισκοπούμεναι | ἐπισκοπούμενα |
|---|
Meaning and examples of ἐπισκοπέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.