ἐπιορκέω (epiorkeo): all forms
ἐπιορκέω means “swear falsely”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἐπιορκῶ | ἐπιορκῶ | ἐπιορκοίην | |
|---|
| 2nd singular | ἐπιορκεῖς | ἐπιορκῇς | ἐπιορκοῖς · ἐπιορκοίης | ἐπιόρκει |
|---|
| 3rd singular | ἐπιορκεῖ | ἐπιορκῇ | ἐπιορκοίη | ἐπιορκείτω |
|---|
| 1st plural | ἐπιορκοῦμεν | ἐπιορκῶμεν | ἐπιορκεῖμεν · ἐπιορκοίημεν · ἐπιόρκοιμεν | |
|---|
| 2nd plural | ἐπιορκεῖτε | ἐπιορκῆτε | ἐπιορκεῖτε · ἐπιόρκοιτε · ἐπιορκοίητε | ἐπιορκεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἐπιορκοῦσι(ν) | ἐπιορκῶσι(ν) | ἐπιορκεῖεν · ἐπιόρκοιεν · ἐπιορκοίησαν | ἐπιορκείτων · ἐπιορκείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἐπιορκοῦμαι | ἐπιορκῶμαι | ἐπιορκοίμην | |
|---|
| 2nd singular | ἐπιορκεῖ · ἐπιορκῇ | ἐπιορκῇ | ἐπιορκοῖο | ἐπιορκοῦ |
|---|
| 3rd singular | ἐπιορκεῖται | ἐπιορκῆται | ἐπιορκοῖτο | ἐπιορκείσθω |
|---|
| 1st plural | ἐπιορκούμεθα | ἐπιορκώμεθα | ἐπιορκοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | ἐπιορκεῖσθε | ἐπιορκῆσθε | ἐπιορκοῖσθε | ἐπιορκεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἐπιορκοῦνται | ἐπιορκῶνται | ἐπιορκοῖντο | ἐπιορκείσθων |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἠπιόρκουν |
|---|
| 2nd singular | ἠπιόρκεις |
|---|
| 3rd singular | ἠπιόρκει |
|---|
| 1st plural | ἠπιορκοῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ἠπιορκεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἠπιόρκουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἠπιορκούμην |
|---|
| 2nd singular | ἠπιορκοῦ |
|---|
| 3rd singular | ἠπιορκεῖτο |
|---|
| 1st plural | ἠπιορκούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἠπιορκεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἠπιορκοῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | ἐπιορκεῖν | ἐπιορκεῖσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἐπιορκῶν | ἐπιορκοῦσα | ἐπιορκοῦν |
|---|
| Genitive | ἐπιορκοῦντος | ἐπιορκούσης | ἐπιορκοῦντος |
|---|
| Dative | ἐπιορκοῦντι | ἐπιορκούσῃ | ἐπιορκοῦντι |
|---|
| Accusative | ἐπιορκοῦντα | ἐπιορκοῦσαν | ἐπιορκοῦν |
|---|
| Vocative | ἐπιορκοῦν | ἐπιορκοῦσα | ἐπιορκοῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἐπιορκοῦντες | ἐπιορκοῦσαι | ἐπιορκοῦντα |
|---|
| Genitive | ἐπιορκούντων | ἐπιορκουσῶν | ἐπιορκούντων |
|---|
| Dative | ἐπιορκοῦσι(ν) | ἐπιορκούσαις | ἐπιορκοῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | ἐπιορκοῦντας | ἐπιορκούσας | ἐπιορκοῦντα |
|---|
| Vocative | ἐπιορκοῦντες | ἐπιορκοῦσαι | ἐπιορκοῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἐπιορκούμενος | ἐπιορκουμένη | ἐπιορκούμενον |
|---|
| Genitive | ἐπιορκουμένου | ἐπιορκουμένης | ἐπιορκουμένου |
|---|
| Dative | ἐπιορκουμένῳ | ἐπιορκουμένῃ | ἐπιορκουμένῳ |
|---|
| Accusative | ἐπιορκούμενον | ἐπιορκουμένην | ἐπιορκούμενον |
|---|
| Vocative | ἐπιορκούμενε | ἐπιορκουμένη | ἐπιορκούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἐπιορκούμενοι | ἐπιορκούμεναι | ἐπιορκούμενα |
|---|
| Genitive | ἐπιορκουμένων | ἐπιορκουμένων | ἐπιορκουμένων |
|---|
| Dative | ἐπιορκουμένοις | ἐπιορκουμέναις | ἐπιορκουμένοις |
|---|
| Accusative | ἐπιορκουμένους | ἐπιορκουμένας | ἐπιορκούμενα |
|---|
| Vocative | ἐπιορκούμενοι | ἐπιορκούμεναι | ἐπιορκούμενα |
|---|
Meaning and examples of ἐπιορκέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.