ἐπικρατέω (epikrateo): all forms
ἐπικρατέω means “prevail, gain control”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἐπικρατῶ | ἐπικρατῶ | ἐπικρατοίην | |
|---|
| 2nd singular | ἐπικρατεῖς | ἐπικρατῇς | ἐπικρατοῖς · ἐπικρατοίης | ἐπικράτει |
|---|
| 3rd singular | ἐπικρατεῖ | ἐπικρατῇ | ἐπικρατοίη | ἐπικρατείτω |
|---|
| 1st plural | ἐπικρατοῦμεν | ἐπικρατῶμεν | ἐπικρατοίημεν · ἐπικρατεῖμεν · ἐπικράτοιμεν | |
|---|
| 2nd plural | ἐπικρατεῖτε | ἐπικρατῆτε | ἐπικράτοιτε · ἐπικρατεῖτε · ἐπικρατοίητε | ἐπικρατεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἐπικρατοῦσι(ν) | ἐπικρατῶσι(ν) | ἐπικρατοῖεν · ἐπικράτοιεν · ἐπικρατεῖεν · ἐπικρατοίησαν | ἐπικρατείτων · ἐπικρατείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἐπικρατοῦμαι | ἐπικρατῶμαι | ἐπικρατοίμην | |
|---|
| 2nd singular | ἐπικρατεῖ · ἐπικρατῇ | ἐπικρατῇ | ἐπικρατοῖο | ἐπικρατοῦ |
|---|
| 3rd singular | ἐπικρατεῖται | ἐπικρατῆται | ἐπικρατοῖτο | ἐπικρατείσθω |
|---|
| 1st plural | ἐπικρατούμεθα | ἐπικρατώμεθα | ἐπικρατοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | ἐπικρατεῖσθε | ἐπικρατῆσθε | ἐπικρατοῖσθε | ἐπικρατεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἐπικρατοῦνται | ἐπικρατῶνται | ἐπικρατοῖντο | ἐπικρατείσθων |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἠπικράτουν |
|---|
| 2nd singular | ἠπικράτεις |
|---|
| 3rd singular | ἠπικράτει |
|---|
| 1st plural | ἠπικρατοῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ἠπικρατεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἠπικράτουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἠπικρατούμην |
|---|
| 2nd singular | ἠπικρατοῦ |
|---|
| 3rd singular | ἠπικρατεῖτο |
|---|
| 1st plural | ἠπικρατούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἠπικρατεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἠπικρατοῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | ἐπικρατεῖν | ἐπικρατεῖσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἐπικρατῶν | ἐπικρατοῦσα | ἐπικρατοῦν |
|---|
| Genitive | ἐπικρατοῦντος | ἐπικρατούσης | ἐπικρατοῦντος |
|---|
| Dative | ἐπικρατοῦντι | ἐπικρατούσῃ | ἐπικρατοῦντι |
|---|
| Accusative | ἐπικρατοῦντα | ἐπικρατοῦσαν | ἐπικρατοῦν |
|---|
| Vocative | ἐπικρατοῦν | ἐπικρατοῦσα | ἐπικρατοῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἐπικρατοῦντες | ἐπικρατοῦσαι | ἐπικρατοῦντα |
|---|
| Genitive | ἐπικρατούντων | ἐπικρατουσῶν | ἐπικρατούντων |
|---|
| Dative | ἐπικρατοῦσι(ν) | ἐπικρατούσαις | ἐπικρατοῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | ἐπικρατοῦντας | ἐπικρατούσας | ἐπικρατοῦντα |
|---|
| Vocative | ἐπικρατοῦντες | ἐπικρατοῦσαι | ἐπικρατοῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἐπικρατούμενος | ἐπικρατουμένη | ἐπικρατούμενον |
|---|
| Genitive | ἐπικρατουμένου | ἐπικρατουμένης | ἐπικρατουμένου |
|---|
| Dative | ἐπικρατουμένῳ | ἐπικρατουμένῃ | ἐπικρατουμένῳ |
|---|
| Accusative | ἐπικρατούμενον | ἐπικρατουμένην | ἐπικρατούμενον |
|---|
| Vocative | ἐπικρατούμενε | ἐπικρατουμένη | ἐπικρατούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἐπικρατούμενοι | ἐπικρατούμεναι | ἐπικρατούμενα |
|---|
| Genitive | ἐπικρατουμένων | ἐπικρατουμένων | ἐπικρατουμένων |
|---|
| Dative | ἐπικρατουμένοις | ἐπικρατουμέναις | ἐπικρατουμένοις |
|---|
| Accusative | ἐπικρατουμένους | ἐπικρατουμένας | ἐπικρατούμενα |
|---|
| Vocative | ἐπικρατούμενοι | ἐπικρατούμεναι | ἐπικρατούμενα |
|---|
Meaning and examples of ἐπικρατέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.