ἐνοχλέω (enochleo): all forms
ἐνοχλέω means “trouble, annoy”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἐνοχλῶ | ἐνοχλῶ | ἐνοχλοίην | |
|---|
| 2nd singular | ἐνοχλεῖς | ἐνοχλῇς | ἐνοχλοίης | ἐνόχλει |
|---|
| 3rd singular | ἐνοχλεῖ | ἐνοχλῇ | ἐνοχλοίη | ἐνοχλείτω |
|---|
| 1st plural | ἐνοχλοῦμεν | ἐνοχλῶμεν | ἐνοχλεῖμεν · ἐνόχλοιμεν · ἐνοχλοίημεν | |
|---|
| 2nd plural | ἐνοχλεῖτε | ἐνοχλῆτε | ἐνοχλοῖτε · ἐνόχλοιτε · ἐνοχλεῖτε · ἐνοχλοίητε | ἐνοχλεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἐνοχλοῦσι(ν) | ἐνοχλῶσι(ν) | ἐνοχλοῖεν · ἐνόχλοιεν · ἐνοχλεῖεν · ἐνοχλοίησαν | ἐνοχλείτων · ἐνοχλείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἐνοχλοῦμαι | ἐνοχλῶμαι | ἐνοχλοίμην | |
|---|
| 2nd singular | ἐνοχλεῖ · ἐνοχλῇ | ἐνοχλῇ | ἐνοχλοῖο | ἐνοχλοῦ |
|---|
| 3rd singular | ἐνοχλεῖται | ἐνοχλῆται | ἐνοχλοῖτο | ἐνοχλείσθω |
|---|
| 1st plural | ἐνοχλούμεθα | ἐνοχλώμεθα | ἐνοχλοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | ἐνοχλεῖσθε | ἐνοχλῆσθε | ἐνοχλοῖσθε | ἐνοχλεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἐνοχλοῦνται | ἐνοχλῶνται | ἐνοχλοῖντο | ἐνοχλείσθων |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἠνόχλουν |
|---|
| 2nd singular | ἠνόχλεις |
|---|
| 3rd singular | ἠνόχλει |
|---|
| 1st plural | ἠνοχλοῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ἠνοχλεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἠνόχλουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἠνοχλούμην |
|---|
| 2nd singular | ἠνοχλοῦ |
|---|
| 3rd singular | ἠνοχλεῖτο |
|---|
| 1st plural | ἠνοχλούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἠνοχλεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἠνοχλοῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | ἐνοχλεῖν | ἐνοχλεῖσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἐνοχλῶν | ἐνοχλοῦσα | ἐνοχλοῦν |
|---|
| Genitive | ἐνοχλοῦντος | ἐνοχλούσης | ἐνοχλοῦντος |
|---|
| Dative | ἐνοχλοῦντι | ἐνοχλούσῃ | ἐνοχλοῦντι |
|---|
| Accusative | ἐνοχλοῦντα | ἐνοχλοῦσαν | ἐνοχλοῦν |
|---|
| Vocative | ἐνοχλοῦν | ἐνοχλοῦσα | ἐνοχλοῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἐνοχλοῦντες | ἐνοχλοῦσαι | ἐνοχλοῦντα |
|---|
| Genitive | ἐνοχλούντων | ἐνοχλουσῶν | ἐνοχλούντων |
|---|
| Dative | ἐνοχλοῦσι(ν) | ἐνοχλούσαις | ἐνοχλοῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | ἐνοχλοῦντας | ἐνοχλούσας | ἐνοχλοῦντα |
|---|
| Vocative | ἐνοχλοῦντες | ἐνοχλοῦσαι | ἐνοχλοῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἐνοχλούμενος | ἐνοχλουμένη | ἐνοχλούμενον |
|---|
| Genitive | ἐνοχλουμένου | ἐνοχλουμένης | ἐνοχλουμένου |
|---|
| Dative | ἐνοχλουμένῳ | ἐνοχλουμένῃ | ἐνοχλουμένῳ |
|---|
| Accusative | ἐνοχλούμενον | ἐνοχλουμένην | ἐνοχλούμενον |
|---|
| Vocative | ἐνοχλούμενε | ἐνοχλουμένη | ἐνοχλούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἐνοχλούμενοι | ἐνοχλούμεναι | ἐνοχλούμενα |
|---|
| Genitive | ἐνοχλουμένων | ἐνοχλουμένων | ἐνοχλουμένων |
|---|
| Dative | ἐνοχλουμένοις | ἐνοχλουμέναις | ἐνοχλουμένοις |
|---|
| Accusative | ἐνοχλουμένους | ἐνοχλουμένας | ἐνοχλούμενα |
|---|
| Vocative | ἐνοχλούμενοι | ἐνοχλούμεναι | ἐνοχλούμενα |
|---|
Meaning and examples of ἐνοχλέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.