ἄριστος (aristos): all forms
ἄριστος means “best, noblest, bravest”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἄριστος | ἀρίστη | ἄριστον | |
|---|
| Genitive | ἀρίστου | ἀρίστης | ἀρίστου | |
|---|
| Dative | ἀρίστῳ | ἀρίστῃ | ἀρίστῳ | |
|---|
| Accusative | ἄριστον | ἀρίστην | ἄριστον | |
|---|
| Vocative | ἄριστε | ἀρίστη | ἄριστον | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἄριστοι | ἄρισται | ἄριστα | |
|---|
| Genitive | ἀρίστων | ἀρίστων | ἀρίστων | |
|---|
| Dative | ἀρίστοις | ἀρίσταις | ἀρίστοις | |
|---|
| Accusative | ἀρίστους | ἀρίστας | ἄριστα | |
|---|
| Vocative | ἄριστοι | ἄρισται | ἄριστα | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | ἀρίστως |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἀριστότερος | ἀριστοτέρα | ἀριστότερον | |
|---|
| Genitive | ἀριστοτέρου | ἀριστοτέρας | ἀριστοτέρου | |
|---|
| Dative | ἀριστοτέρῳ | ἀριστοτέρᾳ | ἀριστοτέρῳ | |
|---|
| Accusative | ἀριστότερον | ἀριστοτέραν | ἀριστότερον | |
|---|
| Vocative | ἀριστότερε | ἀριστοτέρα | ἀριστότερον | |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἀριστότεροι | ἀριστότεραι | ἀριστότερα | |
|---|
| Genitive | ἀριστοτέρων | ἀριστοτέρων | ἀριστοτέρων | |
|---|
| Dative | ἀριστοτέροις | ἀριστοτέραις · ἀριστοτέραφι · ἀριστοτέρᾳς | ἀριστοτέροις | |
|---|
| Accusative | ἀριστοτέρους | ἀριστοτέρας | ἀριστότερα | |
|---|
| Vocative | ἀριστότεροι | ἀριστότεραι | ἀριστότερα | |
|---|
Comparative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | ἀριστοτέρως |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἀριστότατος | ἀριστοτάτη | ἀριστότατον | |
|---|
| Genitive | ἀριστοτάτου | ἀριστοτάτης | ἀριστοτάτου | |
|---|
| Dative | ἀριστοτάτῳ | ἀριστοτάτῃ | ἀριστοτάτῳ | |
|---|
| Accusative | ἀριστότατον | ἀριστοτάτην | ἀριστότατον | |
|---|
| Vocative | ἀριστότατε | ἀριστοτάτη | ἀριστότατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἀριστότατοι | ἀριστόταται | ἀριστότατα | |
|---|
| Genitive | ἀριστοτάτων | ἀριστοτάτων | ἀριστοτάτων | |
|---|
| Dative | ἀριστοτάτοις | ἀριστοτάταις | ἀριστοτάτοις | |
|---|
| Accusative | ἀριστοτάτους | ἀριστοτάτας | ἀριστότατα | |
|---|
| Vocative | ἀριστότατοι | ἀριστόταται | ἀριστότατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | ἀριστότατα |
|---|
Meaning and examples of ἄριστος
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.