ἁμάρτημα (hamartema): all forms
ἁμάρτημα means “mistake, sin”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Forms
| Neuter | |
|---|---|
| Nominative | ἁμάρτημα · ἁμάρτιον |
| Genitive | ἁμαρτήματος · ἁμαρτίου |
| Dative | ἁμαρτήματι · ἁμαρτίῳ |
| Accusative | ἁμάρτημα · ἁμάρτιον |
| Vocative | ἁμάρτημα · ἁμάρτιον |
| Neuter | |
|---|---|
| Nominative | ἁμαρτήματα · ἁμάρτια |
| Genitive | ἁμαρτημάτων · ἁμαρτίων |
| Dative | ἁμαρτήμασι(ν) · ἁμαρτίοις |
| Accusative | ἁμάρτια · ἁμαρτήματα |
| Vocative | ἁμάρτια · ἁμαρτήματα |
Meaning and examples of ἁμάρτημα
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.