ἀτρεμέω (atremeo): all forms
ἀτρεμέω means “not to tremble, to keep still”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἀτρεμῶ | ἀτρεμῶ | ἀτρεμοίην | |
|---|
| 2nd singular | ἀτρεμεῖς | ἀτρεμῇς | ἀτρεμοῖς · ἀτρεμοίης | ἀτρέμει |
|---|
| 3rd singular | ἀτρεμεῖ | ἀτρεμῇ | ἀτρεμοίη | ἀτρεμείτω |
|---|
| 1st plural | ἀτρεμοῦμεν | ἀτρεμῶμεν | ἀτρεμεῖμεν · ἀτρέμοιμεν · ἀτρεμοίημεν | |
|---|
| 2nd plural | ἀτρεμεῖτε | ἀτρεμῆτε | ἀτρεμεῖτε · ἀτρέμοιτε · ἀτρεμοίητε | ἀτρεμεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἀτρεμοῦσι(ν) | ἀτρεμῶσι(ν) | ἀτρεμοῖεν · ἀτρεμεῖεν · ἀτρέμοιεν · ἀτρεμοίησαν | ἀτρεμείτων · ἀτρεμείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἀτρεμοῦμαι | ἀτρεμῶμαι | ἀτρεμοίμην | |
|---|
| 2nd singular | ἀτρεμεῖ · ἀτρεμῇ | ἀτρεμῇ | ἀτρεμοῖο | ἀτρεμοῦ |
|---|
| 3rd singular | ἀτρεμεῖται | ἀτρεμῆται | ἀτρεμοῖτο | ἀτρεμείσθω |
|---|
| 1st plural | ἀτρεμούμεθα | ἀτρεμώμεθα | ἀτρεμοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | ἀτρεμεῖσθε | ἀτρεμῆσθε | ἀτρεμοῖσθε | ἀτρεμεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἀτρεμοῦνται | ἀτρεμῶνται | ἀτρεμοῖντο | ἀτρεμείσθων |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἠτρέμουν |
|---|
| 2nd singular | ἠτρέμεις |
|---|
| 3rd singular | ἠτρέμει |
|---|
| 1st plural | ἠτρεμοῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ἠτρεμεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἠτρέμουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἠτρεμούμην |
|---|
| 2nd singular | ἠτρεμοῦ |
|---|
| 3rd singular | ἠτρεμεῖτο |
|---|
| 1st plural | ἠτρεμούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἠτρεμεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἠτρεμοῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | ἀτρεμεῖν | ἀτρεμεῖσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀτρεμῶν | ἀτρεμοῦσα | ἀτρεμοῦν |
|---|
| Genitive | ἀτρεμοῦντος | ἀτρεμούσης | ἀτρεμοῦντος |
|---|
| Dative | ἀτρεμοῦντι | ἀτρεμούσῃ | ἀτρεμοῦντι |
|---|
| Accusative | ἀτρεμοῦντα | ἀτρεμοῦσαν | ἀτρεμοῦν |
|---|
| Vocative | ἀτρεμοῦν | ἀτρεμοῦσα | ἀτρεμοῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀτρεμοῦντες | ἀτρεμοῦσαι | ἀτρεμοῦντα |
|---|
| Genitive | ἀτρεμούντων | ἀτρεμουσῶν | ἀτρεμούντων |
|---|
| Dative | ἀτρεμοῦσι(ν) | ἀτρεμούσαις | ἀτρεμοῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | ἀτρεμοῦντας | ἀτρεμούσας | ἀτρεμοῦντα |
|---|
| Vocative | ἀτρεμοῦντες | ἀτρεμοῦσαι | ἀτρεμοῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀτρεμούμενος | ἀτρεμουμένη | ἀτρεμούμενον |
|---|
| Genitive | ἀτρεμουμένου | ἀτρεμουμένης | ἀτρεμουμένου |
|---|
| Dative | ἀτρεμουμένῳ | ἀτρεμουμένῃ | ἀτρεμουμένῳ |
|---|
| Accusative | ἀτρεμούμενον | ἀτρεμουμένην | ἀτρεμούμενον |
|---|
| Vocative | ἀτρεμούμενε | ἀτρεμουμένη | ἀτρεμούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀτρεμούμενοι | ἀτρεμούμεναι | ἀτρεμούμενα |
|---|
| Genitive | ἀτρεμουμένων | ἀτρεμουμένων | ἀτρεμουμένων |
|---|
| Dative | ἀτρεμουμένοις | ἀτρεμουμέναις | ἀτρεμουμένοις |
|---|
| Accusative | ἀτρεμουμένους | ἀτρεμουμένας | ἀτρεμούμενα |
|---|
| Vocative | ἀτρεμούμενοι | ἀτρεμούμεναι | ἀτρεμούμενα |
|---|
Meaning and examples of ἀτρεμέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.