ἀρνέομαι (arneomai): all forms
ἀρνέομαι means “deny, refuse”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἀρνοῦμαι | ἀρνῶμαι | ἀρνοίμην | |
|---|
| 2nd singular | ἀρνεῖ · ἀρνῇ | ἀρνῇ | ἀρνοῖο | ἀρνοῦ |
|---|
| 3rd singular | ἀρνεῖται | ἀρνῆται | ἀρνοῖτο | ἀρνείσθω |
|---|
| 1st plural | ἀρνούμεθα | ἀρνώμεθα | ἀρνοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | ἀρνεῖσθε | ἀρνῆσθε | ἀρνοῖσθε | ἀρνεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἀρνοῦνται | ἀρνῶνται | ἀρνοῖντο | ἀρνείσθων |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἠρνούμην |
|---|
| 2nd singular | ἠρνοῦ |
|---|
| 3rd singular | ἠρνεῖτο |
|---|
| 1st plural | ἠρνούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἠρνεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἠρνοῦντο |
|---|
Future middle
Future middle | Indicative | Optative |
|---|
| 1st singular | ἀρνήσομαι | ἀρνησοίμην |
|---|
| 2nd singular | ἀρνήσῃ · ἀρνήσει | ἀρνήσοιο |
|---|
| 3rd singular | ἀρνήσεται | ἀρνήσοιτο |
|---|
| 1st plural | ἀρνησόμεθα | ἀρνησοίμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἀρνήσεσθε | ἀρνήσοισθε |
|---|
| 3rd plural | ἀρνήσονται | ἀρνήσοιντο |
|---|
Future passive
Future passive | Indicative | Optative |
|---|
| 1st singular | ἀρνηθήσομαι | ἀρνηθησοίμην |
|---|
| 2nd singular | ἀρνηθήσῃ · ἀρνηθήσει | ἀρνηθήσοιο |
|---|
| 3rd singular | ἀρνηθήσεται | ἀρνηθήσοιτο |
|---|
| 1st plural | ἀρνηθησόμεθα | ἀρνηθησοίμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἀρνηθήσεσθε | ἀρνηθήσοισθε |
|---|
| 3rd plural | ἀρνηθήσονται | ἀρνηθήσοιντο |
|---|
Aorist passive
Aorist passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἠρνήθην | ἀρνηθῶ | ἀρνηθείην | |
|---|
| 2nd singular | ἠρνήθης | ἀρνηθῇς | ἀρνηθείης | ἀρνήθητι |
|---|
| 3rd singular | ἠρνήθη | ἀρνηθῇ | ἀρνηθείη | ἀρνηθήτω |
|---|
| 1st plural | ἠρνήθημεν | ἀρνηθῶμεν | ἀρνηθεῖμεν · ἀρνηθείημεν | |
|---|
| 2nd plural | ἠρνήθητε | ἀρνηθῆτε | ἀρνηθείητε · ἀρνηθεῖτε | ἀρνήθησθε |
|---|
| 3rd plural | ἠρνήθησαν | ἀρνηθῶσι(ν) | ἀρνηθεῖεν · ἀρνηθείησαν | ἀρνηθέσθων · ἀρνηθήτωσαν |
|---|
Perfect middle/passive
Perfect middle/passive | Indicative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἤρνημαι | |
|---|
| 2nd singular | ἤρνησαι | ἤρνησο |
|---|
| 3rd singular | ἤρνηται | ἠρνήσθω |
|---|
| 1st plural | ἠρνήμεθα | |
|---|
| 2nd plural | ἤρνησθε | ἤρνησθε |
|---|
| 3rd plural | ἤρνηνται | ἠρνήσθων |
|---|
Pluperfect middle/passive
Pluperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἠρνήμην |
|---|
| 2nd singular | ἤρνησο |
|---|
| 3rd singular | ἤρνητο |
|---|
| 1st plural | ἠρνήμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἤρνησθε |
|---|
| 3rd plural | ἤρνηντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Middle | Passive | Middle/passive |
|---|
| Present | | | ἀρνεῖσθαι |
|---|
| Future | ἀρνήσεσθαι | ἀρνηθήσεσθαι | |
|---|
| Aorist | | ἀρνηθῆναι | |
|---|
| Perfect | | | ἠρνῆσθαι |
|---|
Participles
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀρνούμενος | ἀρνουμένη | ἀρνούμενον |
|---|
| Genitive | ἀρνουμένου | ἀρνουμένης | ἀρνουμένου |
|---|
| Dative | ἀρνουμένῳ | ἀρνουμένῃ | ἀρνουμένῳ |
|---|
| Accusative | ἀρνούμενον | ἀρνουμένην | ἀρνούμενον |
|---|
| Vocative | ἀρνούμενε | ἀρνουμένη | ἀρνούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀρνούμενοι | ἀρνούμεναι | ἀρνούμενα |
|---|
| Genitive | ἀρνουμένων | ἀρνουμένων | ἀρνουμένων |
|---|
| Dative | ἀρνουμένοις | ἀρνουμέναις | ἀρνουμένοις |
|---|
| Accusative | ἀρνουμένους | ἀρνουμένας | ἀρνούμενα |
|---|
| Vocative | ἀρνούμενοι | ἀρνούμεναι | ἀρνούμενα |
|---|
Future middle participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀρνησόμενος | ἀρνησομένη | ἀρνησόμενον |
|---|
| Genitive | ἀρνησομένου | ἀρνησομένης | ἀρνησομένου |
|---|
| Dative | ἀρνησομένῳ | ἀρνησομένῃ | ἀρνησομένῳ |
|---|
| Accusative | ἀρνησόμενον | ἀρνησομένην | ἀρνησόμενον |
|---|
| Vocative | ἀρνησόμενε | ἀρνησομένη | ἀρνησόμενον |
|---|
Future middle participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀρνησόμενοι | ἀρνησόμεναι | ἀρνησόμενα |
|---|
| Genitive | ἀρνησομένων | ἀρνησομένων | ἀρνησομένων |
|---|
| Dative | ἀρνησομένοις | ἀρνησομέναις | ἀρνησομένοις |
|---|
| Accusative | ἀρνησομένους | ἀρνησομένας | ἀρνησόμενα |
|---|
| Vocative | ἀρνησόμενοι | ἀρνησόμεναι | ἀρνησόμενα |
|---|
Future passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀρνηθησόμενος | ἀρνηθησομένη | ἀρνηθησόμενον |
|---|
| Genitive | ἀρνηθησομένου | ἀρνηθησομένης | ἀρνηθησομένου |
|---|
| Dative | ἀρνηθησομένῳ | ἀρνηθησομένῃ | ἀρνηθησομένῳ |
|---|
| Accusative | ἀρνηθησόμενον | ἀρνηθησομένην | ἀρνηθησόμενον |
|---|
| Vocative | ἀρνηθησόμενε | ἀρνηθησομένη | ἀρνηθησόμενον |
|---|
Future passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀρνηθησόμενοι | ἀρνηθησόμεναι | ἀρνηθησόμενα |
|---|
| Genitive | ἀρνηθησομένων | ἀρνηθησομένων | ἀρνηθησομένων |
|---|
| Dative | ἀρνηθησομένοις | ἀρνηθησομέναις | ἀρνηθησομένοις |
|---|
| Accusative | ἀρνηθησομένους | ἀρνηθησομένας | ἀρνηθησόμενα |
|---|
| Vocative | ἀρνηθησόμενοι | ἀρνηθησόμεναι | ἀρνηθησόμενα |
|---|
Aorist passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀρνηθείς | ἀρνηθεῖσα | ἀρνηθέν |
|---|
| Genitive | ἀρνηθέντος | ἀρνηθείσης | ἀρνηθέντος |
|---|
| Dative | ἀρνηθέντι | ἀρνηθείσῃ | ἀρνηθέντι |
|---|
| Accusative | ἀρνηθέντα | ἀρνηθεῖσαν | ἀρνηθέν |
|---|
| Vocative | ἀρνηθείς | ἀρνηθεῖσα | ἀρνηθέν |
|---|
Aorist passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀρνηθέντες | ἀρνηθεῖσαι | ἀρνηθέντα |
|---|
| Genitive | ἀρνηθέντων | ἀρνηθεισῶν | ἀρνηθέντων |
|---|
| Dative | ἀρνηθεῖσι(ν) | ἀρνηθείσαις | ἀρνηθεῖσι(ν) |
|---|
| Accusative | ἀρνηθέντας | ἀρνηθείσας | ἀρνηθέντα |
|---|
| Vocative | ἀρνηθέντες | ἀρνηθεῖσαι | ἀρνηθέντα |
|---|
Perfect middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἠρνημένος | ἠρνημένη | ἠρνημένον |
|---|
| Genitive | ἠρνημένου | ἠρνημένης | ἠρνημένου |
|---|
| Dative | ἠρνημένῳ | ἠρνημένῃ | ἠρνημένῳ |
|---|
| Accusative | ἠρνημένον | ἠρνημένην | ἠρνημένον |
|---|
| Vocative | ἠρνημένε | ἠρνημένη | ἠρνημένον |
|---|
Perfect middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἠρνημένοι | ἠρνημέναι | ἠρνημένα |
|---|
| Genitive | ἠρνημένων | ἠρνημένων | ἠρνημένων |
|---|
| Dative | ἠρνημένοις | ἠρνημέναις | ἠρνημένοις |
|---|
| Accusative | ἠρνημένους | ἠρνημένας | ἠρνημένα |
|---|
| Vocative | ἠρνημένοι | ἠρνημέναι | ἠρνημένα |
|---|
Meaning and examples of ἀρνέομαι
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.