ἀποχωρέω (apochoreo): all forms
ἀποχωρέω means “go away, withdraw”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἀποχωρῶ | ἀποχωρῶ | ἀποχωροίην | |
|---|
| 2nd singular | ἀποχωρεῖς | ἀποχωρῇς | ἀποχωροῖς · ἀποχωροίης | ἀποχώρει |
|---|
| 3rd singular | ἀποχωρεῖ | ἀποχωρῇ | ἀποχωροίη | ἀποχωρείτω |
|---|
| 1st plural | ἀποχωροῦμεν | ἀποχωρῶμεν | ἀποχωρεῖμεν · ἀποχώροιμεν · ἀποχωροίημεν | |
|---|
| 2nd plural | ἀποχωρεῖτε | ἀποχωρῆτε | ἀποχωρεῖτε · ἀποχώροιτε · ἀποχωροίητε | ἀποχωρεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἀποχωροῦσι(ν) | ἀποχωρῶσι(ν) | ἀποχωροῖεν · ἀποχωρεῖεν · ἀποχώροιεν · ἀποχωροίησαν | ἀποχωρείτων · ἀποχωρείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἀποχωροῦμαι | ἀποχωρῶμαι | ἀποχωροίμην | |
|---|
| 2nd singular | ἀποχωρεῖ · ἀποχωρῇ | ἀποχωρῇ | ἀποχωροῖο | ἀποχωροῦ |
|---|
| 3rd singular | ἀποχωρεῖται | ἀποχωρῆται | ἀποχωροῖτο | ἀποχωρείσθω |
|---|
| 1st plural | ἀποχωρούμεθα | ἀποχωρώμεθα | ἀποχωροίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | ἀποχωρεῖσθε | ἀποχωρῆσθε | ἀποχωροῖσθε | ἀποχωρεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἀποχωροῦνται | ἀποχωρῶνται | ἀποχωροῖντο | ἀποχωρείσθων |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἠποχώρουν |
|---|
| 2nd singular | ἠποχώρεις |
|---|
| 3rd singular | ἠποχώρει |
|---|
| 1st plural | ἠποχωροῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ἠποχωρεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἠποχώρουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἠποχωρούμην |
|---|
| 2nd singular | ἠποχωροῦ |
|---|
| 3rd singular | ἠποχωρεῖτο |
|---|
| 1st plural | ἠποχωρούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἠποχωρεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἠποχωροῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | ἀποχωρεῖν | ἀποχωρεῖσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀποχωρῶν | ἀποχωροῦσα | ἀποχωροῦν |
|---|
| Genitive | ἀποχωροῦντος | ἀποχωρούσης | ἀποχωροῦντος |
|---|
| Dative | ἀποχωροῦντι | ἀποχωρούσῃ | ἀποχωροῦντι |
|---|
| Accusative | ἀποχωροῦντα | ἀποχωροῦσαν | ἀποχωροῦν |
|---|
| Vocative | ἀποχωροῦν | ἀποχωροῦσα | ἀποχωροῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀποχωροῦντες | ἀποχωροῦσαι | ἀποχωροῦντα |
|---|
| Genitive | ἀποχωρούντων | ἀποχωρουσῶν | ἀποχωρούντων |
|---|
| Dative | ἀποχωροῦσι(ν) | ἀποχωρούσαις | ἀποχωροῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | ἀποχωροῦντας | ἀποχωρούσας | ἀποχωροῦντα |
|---|
| Vocative | ἀποχωροῦντες | ἀποχωροῦσαι | ἀποχωροῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀποχωρούμενος | ἀποχωρουμένη | ἀποχωρούμενον |
|---|
| Genitive | ἀποχωρουμένου | ἀποχωρουμένης | ἀποχωρουμένου |
|---|
| Dative | ἀποχωρουμένῳ | ἀποχωρουμένῃ | ἀποχωρουμένῳ |
|---|
| Accusative | ἀποχωρούμενον | ἀποχωρουμένην | ἀποχωρούμενον |
|---|
| Vocative | ἀποχωρούμενε | ἀποχωρουμένη | ἀποχωρούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀποχωρούμενοι | ἀποχωρούμεναι | ἀποχωρούμενα |
|---|
| Genitive | ἀποχωρουμένων | ἀποχωρουμένων | ἀποχωρουμένων |
|---|
| Dative | ἀποχωρουμένοις | ἀποχωρουμέναις | ἀποχωρουμένοις |
|---|
| Accusative | ἀποχωρουμένους | ἀποχωρουμένας | ἀποχωρούμενα |
|---|
| Vocative | ἀποχωρούμενοι | ἀποχωρούμεναι | ἀποχωρούμενα |
|---|
Meaning and examples of ἀποχωρέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.