ἀνόητος (anoetos): all forms
ἀνόητος means “foolish, senseless”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἀνόητος | ἀνόητος | ἀνόητον | |
|---|
| Genitive | ἀνοήτου | ἀνοήτου | ἀνοήτου | |
|---|
| Dative | ἀνοήτῳ | ἀνοήτῳ | ἀνοήτῳ | |
|---|
| Accusative | ἀνόητον | ἀνόητον | ἀνόητον | |
|---|
| Vocative | ἀνόητε | ἀνόητε | ἀνόητον | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἀνόητοι | ἀνόητοι | ἀνόητα | |
|---|
| Genitive | ἀνοήτων | ἀνοήτων | ἀνοήτων | |
|---|
| Dative | ἀνοήτοις | ἀνοήτοις | ἀνοήτοις | ἀνοήτοφι |
|---|
| Accusative | ἀνοήτους | ἀνοήτους | ἀνόητα | |
|---|
| Vocative | ἀνόητοι | ἀνόητοι | ἀνόητα | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | ἀνοήτως |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἀνοητότερος | ἀνοητοτέρα | ἀνοητότερον | |
|---|
| Genitive | ἀνοητοτέρου | ἀνοητοτέρας | ἀνοητοτέρου | |
|---|
| Dative | ἀνοητοτέρῳ | ἀνοητοτέρᾳ | ἀνοητοτέρῳ | |
|---|
| Accusative | ἀνοητότερον | ἀνοητοτέραν | ἀνοητότερον | |
|---|
| Vocative | ἀνοητότερε | ἀνοητοτέρα | ἀνοητότερον | |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἀνοητότεροι | ἀνοητότεραι | ἀνοητότερα | |
|---|
| Genitive | ἀνοητοτέρων | ἀνοητοτέρων | ἀνοητοτέρων | |
|---|
| Dative | ἀνοητοτέροις | ἀνοητοτέραις · ἀνοητοτέραφι · ἀνοητοτέρᾳς | ἀνοητοτέροις | |
|---|
| Accusative | ἀνοητοτέρους | ἀνοητοτέρας | ἀνοητότερα | |
|---|
| Vocative | ἀνοητότεροι | ἀνοητότεραι | ἀνοητότερα | |
|---|
Comparative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | ἀνοητότερον |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἀνοητότατος | ἀνοητοτάτη | ἀνοητότατον | |
|---|
| Genitive | ἀνοητοτάτου | ἀνοητοτάτης | ἀνοητοτάτου | |
|---|
| Dative | ἀνοητοτάτῳ | ἀνοητοτάτῃ | ἀνοητοτάτῳ | |
|---|
| Accusative | ἀνοητότατον | ἀνοητοτάτην | ἀνοητότατον | |
|---|
| Vocative | ἀνοητότατε | ἀνοητοτάτη | ἀνοητότατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | ἀνοητότατοι | ἀνοητόταται | ἀνοητότατα | |
|---|
| Genitive | ἀνοητοτάτων | ἀνοητοτάτων | ἀνοητοτάτων | |
|---|
| Dative | ἀνοητοτάτοις | ἀνοητοτάταις | ἀνοητοτάτοις | |
|---|
| Accusative | ἀνοητοτάτους | ἀνοητοτάτας | ἀνοητότατα | |
|---|
| Vocative | ἀνοητότατοι | ἀνοητόταται | ἀνοητότατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | ἀνοητότατα |
|---|
Meaning and examples of ἀνόητος
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.