ἀντιστατέω (antistateo): all forms
ἀντιστατέω means “resist, oppose”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἀντιστατῶ | ἀντιστατῶ | ἀντιστατοίην | |
|---|
| 2nd singular | ἀντιστατεῖς | ἀντιστατῇς | ἀντιστατοῖς · ἀντιστατοίης | ἀντιστάτει |
|---|
| 3rd singular | ἀντιστατεῖ | ἀντιστατῇ | ἀντιστατοίη | ἀντιστατείτω |
|---|
| 1st plural | ἀντιστατοῦμεν | ἀντιστατῶμεν | ἀντιστατεῖμεν · ἀντιστάτοιμεν · ἀντιστατοίημεν | |
|---|
| 2nd plural | ἀντιστατεῖτε | ἀντιστατῆτε | ἀντιστάτοιτε · ἀντιστατεῖτε · ἀντιστατοίητε | ἀντιστατεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἀντιστατοῦσι(ν) | ἀντιστατῶσι(ν) | ἀντιστάτοιεν · ἀντιστατεῖεν · ἀντιστατοίησαν | ἀντιστατούντων · ἀντιστατείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἀντιστατοῦμαι | ἀντιστατῶμαι | ἀντιστατοίμην | |
|---|
| 2nd singular | ἀντιστατεῖ · ἀντιστατῇ | ἀντιστατῇ | ἀντιστατοῖο | ἀντιστατοῦ |
|---|
| 3rd singular | ἀντιστατεῖται | ἀντιστατῆται | ἀντιστατοῖτο | ἀντιστατείσθω |
|---|
| 1st plural | ἀντιστατούμεθα | ἀντιστατώμεθα | ἀντιστατοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | ἀντιστατεῖσθε | ἀντιστατῆσθε | ἀντιστατοῖσθε | ἀντιστατεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἀντιστατοῦνται | ἀντιστατῶνται | ἀντιστατοῖντο | ἀντιστατείσθων |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἠντιστάτουν |
|---|
| 2nd singular | ἠντιστάτεις |
|---|
| 3rd singular | ἠντιστάτει |
|---|
| 1st plural | ἠντιστατοῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ἠντιστατεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἠντιστάτουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἠντιστατούμην |
|---|
| 2nd singular | ἠντιστατοῦ |
|---|
| 3rd singular | ἠντιστατεῖτο |
|---|
| 1st plural | ἠντιστατούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἠντιστατεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἠντιστατοῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | ἀντιστατεῖν | ἀντιστατεῖσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀντιστατῶν | ἀντιστατοῦσα | ἀντιστατοῦν |
|---|
| Genitive | ἀντιστατοῦντος | ἀντιστατούσης | ἀντιστατοῦντος |
|---|
| Dative | ἀντιστατοῦντι | ἀντιστατούσῃ | ἀντιστατοῦντι |
|---|
| Accusative | ἀντιστατοῦντα | ἀντιστατοῦσαν | ἀντιστατοῦν |
|---|
| Vocative | ἀντιστατοῦν | ἀντιστατοῦσα | ἀντιστατοῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀντιστατοῦντες | ἀντιστατοῦσαι | ἀντιστατοῦντα |
|---|
| Genitive | ἀντιστατούντων | ἀντιστατουσῶν | ἀντιστατούντων |
|---|
| Dative | ἀντιστατοῦσι(ν) | ἀντιστατούσαις | ἀντιστατοῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | ἀντιστατοῦντας | ἀντιστατούσας | ἀντιστατοῦντα |
|---|
| Vocative | ἀντιστατοῦντες | ἀντιστατοῦσαι | ἀντιστατοῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀντιστατούμενος | ἀντιστατουμένη | ἀντιστατούμενον |
|---|
| Genitive | ἀντιστατουμένου | ἀντιστατουμένης | ἀντιστατουμένου |
|---|
| Dative | ἀντιστατουμένῳ | ἀντιστατουμένῃ | ἀντιστατουμένῳ |
|---|
| Accusative | ἀντιστατούμενον | ἀντιστατουμένην | ἀντιστατούμενον |
|---|
| Vocative | ἀντιστατούμενε | ἀντιστατουμένη | ἀντιστατούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀντιστατούμενοι | ἀντιστατούμεναι | ἀντιστατούμενα |
|---|
| Genitive | ἀντιστατουμένων | ἀντιστατουμένων | ἀντιστατουμένων |
|---|
| Dative | ἀντιστατουμένοις | ἀντιστατουμέναις | ἀντιστατουμένοις |
|---|
| Accusative | ἀντιστατουμένους | ἀντιστατουμένας | ἀντιστατούμενα |
|---|
| Vocative | ἀντιστατούμενοι | ἀντιστατούμεναι | ἀντιστατούμενα |
|---|
Meaning and examples of ἀντιστατέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.