ἀντιποιέω (antipoieo): all forms
ἀντιποιέω means “lay claim to, contend for”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἀντιποιῶ | ἀντιποιῶ | ἀντιποιοίην | |
|---|
| 2nd singular | ἀντιποιεῖς | ἀντιποιῇς | ἀντιποιοῖς · ἀντιποιοίης | ἀντιποίει |
|---|
| 3rd singular | ἀντιποιεῖ | ἀντιποιῇ | ἀντιποιοίη | ἀντιποιείτω |
|---|
| 1st plural | ἀντιποιοῦμεν | ἀντιποιῶμεν | ἀντιποιεῖμεν · ἀντιποίοιμεν · ἀντιποιοίημεν | |
|---|
| 2nd plural | ἀντιποιεῖτε | ἀντιποιῆτε | ἀντιποίοιτε · ἀντιποιεῖτε · ἀντιποιοίητε | ἀντιποιεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἀντιποιοῦσι(ν) | ἀντιποιῶσι(ν) | ἀντιποίοιεν · ἀντιποιεῖεν · ἀντιποιοίησαν | ἀντιποιείτων · ἀντιποιείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἀντιποιοῦμαι | ἀντιποιῶμαι | ἀντιποιοίμην | |
|---|
| 2nd singular | ἀντιποιῇ | ἀντιποιῇ | ἀντιποιοῖο | ἀντιποιοῦ |
|---|
| 3rd singular | ἀντιποιεῖται | ἀντιποιῆται | ἀντιποιοῖτο | ἀντιποιείσθω |
|---|
| 1st plural | ἀντιποιούμεθα | ἀντιποιώμεθα | ἀντιποιοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | ἀντιποιεῖσθε | ἀντιποιῆσθε | ἀντιποιοῖσθε | ἀντιποιεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἀντιποιοῦνται | ἀντιποιῶνται | ἀντιποιοῖντο | ἀντιποιείσθων |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἠντιποίουν |
|---|
| 2nd singular | ἠντιποίεις |
|---|
| 3rd singular | ἠντιποίει |
|---|
| 1st plural | ἠντιποιοῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ἠντιποιεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἠντιποίουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἠντιποιούμην |
|---|
| 2nd singular | ἠντιποιοῦ |
|---|
| 3rd singular | ἠντιποιεῖτο |
|---|
| 1st plural | ἠντιποιούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἠντιποιεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἠντιποιοῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | ἀντιποιεῖν | ἀντιποιεῖσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀντιποιῶν | ἀντιποιοῦσα | ἀντιποιοῦν |
|---|
| Genitive | ἀντιποιοῦντος | ἀντιποιούσης | ἀντιποιοῦντος |
|---|
| Dative | ἀντιποιοῦντι | ἀντιποιούσῃ | ἀντιποιοῦντι |
|---|
| Accusative | ἀντιποιοῦντα | ἀντιποιοῦσαν | ἀντιποιοῦν |
|---|
| Vocative | ἀντιποιοῦν | ἀντιποιοῦσα | ἀντιποιοῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀντιποιοῦντες | ἀντιποιοῦσαι | ἀντιποιοῦντα |
|---|
| Genitive | ἀντιποιούντων | ἀντιποιουσῶν | ἀντιποιούντων |
|---|
| Dative | ἀντιποιοῦσι(ν) | ἀντιποιούσαις | ἀντιποιοῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | ἀντιποιοῦντας | ἀντιποιούσας | ἀντιποιοῦντα |
|---|
| Vocative | ἀντιποιοῦντες | ἀντιποιοῦσαι | ἀντιποιοῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀντιποιούμενος | ἀντιποιουμένη | ἀντιποιούμενον |
|---|
| Genitive | ἀντιποιουμένου | ἀντιποιουμένης | ἀντιποιουμένου |
|---|
| Dative | ἀντιποιουμένῳ | ἀντιποιουμένῃ | ἀντιποιουμένῳ |
|---|
| Accusative | ἀντιποιούμενον | ἀντιποιουμένην | ἀντιποιούμενον |
|---|
| Vocative | ἀντιποιούμενε | ἀντιποιουμένη | ἀντιποιούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀντιποιούμενοι | ἀντιποιούμεναι | ἀντιποιούμενα |
|---|
| Genitive | ἀντιποιουμένων | ἀντιποιουμένων | ἀντιποιουμένων |
|---|
| Dative | ἀντιποιουμένοις | ἀντιποιουμέναις | ἀντιποιουμένοις |
|---|
| Accusative | ἀντιποιουμένους | ἀντιποιουμένας | ἀντιποιούμενα |
|---|
| Vocative | ἀντιποιούμενοι | ἀντιποιούμεναι | ἀντιποιούμενα |
|---|
Meaning and examples of ἀντιποιέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.