ἀντίκειμαι (antikeimai): all forms
ἀντίκειμαι means “be opposed to, face”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἀντίκειμαι | |
|---|
| 2nd singular | ἀντίκεισαι · ἀντίκειαι | ἀντίκεισο |
|---|
| 3rd singular | ἀντίκειται | ἀντικείσθω |
|---|
| 1st plural | ἀντικείμεθα | |
|---|
| 2nd plural | ἀντίκεισθε | ἀντίκεισθε |
|---|
| 3rd plural | ἀντίκεινται | ἀντικείσθων |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἀντεκείμην |
|---|
| 2nd singular | ἀντέκεισο |
|---|
| 3rd singular | ἀντέκειτο · ἀντεκέσκετο |
|---|
| 1st plural | ἀντεκείμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἀντέκεισθε |
|---|
| 3rd plural | ἀντέκειντο |
|---|
Future middle
Future middle | Indicative | Optative |
|---|
| 1st singular | ἀντικείσομαι | ἀντικεισοίμην |
|---|
| 2nd singular | ἀντικείσῃ · ἀντικείσει | ἀντικείσοιο |
|---|
| 3rd singular | ἀντικείσεται | ἀντικείσοιτο |
|---|
| 1st plural | ἀντικεισόμεθα | ἀντικεισοίμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἀντικείσεσθε | ἀντικείσοισθε |
|---|
| 3rd plural | ἀντικείσονται | ἀντικείσοιντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Middle | Middle/passive |
|---|
| Present | | ἀντικεῖσθαι |
|---|
| Future | ἀντικείσεσθαι | |
|---|
Participles
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀντικείμενος | ἀντικειμένη | ἀντικείμενον |
|---|
| Genitive | ἀντικειμένου | ἀντικειμένης | ἀντικειμένου |
|---|
| Dative | ἀντικειμένῳ | ἀντικειμένῃ | ἀντικειμένῳ |
|---|
| Accusative | ἀντικείμενον | ἀντικειμένην | ἀντικείμενον |
|---|
| Vocative | ἀντικείμενε | ἀντικειμένη | ἀντικείμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀντικείμενοι | ἀντικείμεναι | ἀντικείμενα |
|---|
| Genitive | ἀντικειμένων | ἀντικειμένων | ἀντικειμένων |
|---|
| Dative | ἀντικειμένοις | ἀντικειμέναις | ἀντικειμένοις |
|---|
| Accusative | ἀντικειμένους | ἀντικειμένας | ἀντικείμενα |
|---|
| Vocative | ἀντικείμενοι | ἀντικείμεναι | ἀντικείμενα |
|---|
Future middle participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀντικεισόμενος | ἀντικεισομένη | ἀντικεισόμενον |
|---|
| Genitive | ἀντικεισομένου | ἀντικεισομένης | ἀντικεισομένου |
|---|
| Dative | ἀντικεισομένῳ | ἀντικεισομένῃ | ἀντικεισομένῳ |
|---|
| Accusative | ἀντικεισόμενον | ἀντικεισομένην | ἀντικεισόμενον |
|---|
| Vocative | ἀντικεισόμενε | ἀντικεισομένη | ἀντικεισόμενον |
|---|
Future middle participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀντικεισόμενοι | ἀντικεισόμεναι | ἀντικεισόμενα |
|---|
| Genitive | ἀντικεισομένων | ἀντικεισομένων | ἀντικεισομένων |
|---|
| Dative | ἀντικεισομένοις | ἀντικεισομέναις | ἀντικεισομένοις |
|---|
| Accusative | ἀντικεισομένους | ἀντικεισομένας | ἀντικεισόμενα |
|---|
| Vocative | ἀντικεισόμενοι | ἀντικεισόμεναι | ἀντικεισόμενα |
|---|
Perfect middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀντικείμενος | ἀντικειμένη | ἀντικείμενον |
|---|
| Genitive | ἀντικειμένου | ἀντικειμένης | ἀντικειμένου |
|---|
| Dative | ἀντικειμένῳ | ἀντικειμένῃ | ἀντικειμένῳ |
|---|
| Accusative | ἀντικείμενον | ἀντικειμένην | ἀντικείμενον |
|---|
| Vocative | ἀντικείμενε | ἀντικειμένη | ἀντικείμενον |
|---|
Perfect middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀντικείμενοι | ἀντικείμεναι | ἀντικείμενα |
|---|
| Genitive | ἀντικειμένων | ἀντικειμένων | ἀντικειμένων |
|---|
| Dative | ἀντικειμένοις | ἀντικειμέναις | ἀντικειμένοις |
|---|
| Accusative | ἀντικειμένους | ἀντικειμένας | ἀντικείμενα |
|---|
| Vocative | ἀντικείμενοι | ἀντικείμεναι | ἀντικείμενα |
|---|
Meaning and examples of ἀντίκειμαι
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.