ἀναχωρέω (anachoreo): all forms
ἀναχωρέω means “retire, withdraw”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἀναχωρῶ | ἀναχωρῶ | ἀναχωροίην | |
|---|
| 2nd singular | ἀναχωρεῖς | ἀναχωρῇς | ἀναχωροῖς · ἀναχωροίης | ἀναχώρει |
|---|
| 3rd singular | ἀναχωρεῖ | ἀναχωρῇ | ἀναχωροίη | ἀναχωρείτω |
|---|
| 1st plural | ἀναχωροῦμεν | ἀναχωρῶμεν | ἀναχωρεῖμεν · ἀναχώροιμεν · ἀναχωροίημεν | |
|---|
| 2nd plural | ἀναχωρεῖτε | ἀναχωρῆτε | ἀναχωρεῖτε · ἀναχώροιτε · ἀναχωροίητε | ἀναχωρεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἀναχωροῦσι(ν) | ἀναχωρῶσι(ν) | ἀναχωροῖεν · ἀναχωρεῖεν · ἀναχώροιεν · ἀναχωροίησαν | ἀναχωρείτων · ἀναχωρείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἀναχωροῦμαι | ἀναχωρῶμαι | ἀναχωροίμην | |
|---|
| 2nd singular | ἀναχωρεῖ · ἀναχωρῇ | ἀναχωρῇ | ἀναχωροῖο | ἀναχωροῦ |
|---|
| 3rd singular | ἀναχωρεῖται | ἀναχωρῆται | ἀναχωροῖτο | ἀναχωρείσθω |
|---|
| 1st plural | ἀναχωρούμεθα | ἀναχωρώμεθα | ἀναχωροίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | ἀναχωρεῖσθε | ἀναχωρῆσθε | ἀναχωροῖσθε | ἀναχωρεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἀναχωροῦνται | ἀναχωρῶνται | ἀναχωροῖντο | ἀναχωρείσθων |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἠναχώρουν |
|---|
| 2nd singular | ἠναχώρεις |
|---|
| 3rd singular | ἠναχώρει |
|---|
| 1st plural | ἠναχωροῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ἠναχωρεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἠναχώρουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἠναχωρούμην |
|---|
| 2nd singular | ἠναχωροῦ |
|---|
| 3rd singular | ἠναχωρεῖτο |
|---|
| 1st plural | ἠναχωρούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἠναχωρεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἠναχωροῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | ἀναχωρεῖν | ἀναχωρεῖσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀναχωρῶν | ἀναχωροῦσα | ἀναχωροῦν |
|---|
| Genitive | ἀναχωροῦντος | ἀναχωρούσης | ἀναχωροῦντος |
|---|
| Dative | ἀναχωροῦντι | ἀναχωρούσῃ | ἀναχωροῦντι |
|---|
| Accusative | ἀναχωροῦντα | ἀναχωροῦσαν | ἀναχωροῦν |
|---|
| Vocative | ἀναχωροῦν | ἀναχωροῦσα | ἀναχωροῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀναχωροῦντες | ἀναχωροῦσαι | ἀναχωροῦντα |
|---|
| Genitive | ἀναχωρούντων | ἀναχωρουσῶν | ἀναχωρούντων |
|---|
| Dative | ἀναχωροῦσι(ν) | ἀναχωρούσαις | ἀναχωροῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | ἀναχωροῦντας | ἀναχωρούσας | ἀναχωροῦντα |
|---|
| Vocative | ἀναχωροῦντες | ἀναχωροῦσαι | ἀναχωροῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀναχωρούμενος | ἀναχωρουμένη | ἀναχωρούμενον |
|---|
| Genitive | ἀναχωρουμένου | ἀναχωρουμένης | ἀναχωρουμένου |
|---|
| Dative | ἀναχωρουμένῳ | ἀναχωρουμένῃ | ἀναχωρουμένῳ |
|---|
| Accusative | ἀναχωρούμενον | ἀναχωρουμένην | ἀναχωρούμενον |
|---|
| Vocative | ἀναχωρούμενε | ἀναχωρουμένη | ἀναχωρούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀναχωρούμενοι | ἀναχωρούμεναι | ἀναχωρούμενα |
|---|
| Genitive | ἀναχωρουμένων | ἀναχωρουμένων | ἀναχωρουμένων |
|---|
| Dative | ἀναχωρουμένοις | ἀναχωρουμέναις | ἀναχωρουμένοις |
|---|
| Accusative | ἀναχωρουμένους | ἀναχωρουμένας | ἀναχωρούμενα |
|---|
| Vocative | ἀναχωρούμενοι | ἀναχωρούμεναι | ἀναχωρούμενα |
|---|
Meaning and examples of ἀναχωρέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.