ἀναιρέω (anaireo): all forms
ἀναιρέω means “take up, pick up; answer (of an oracle)”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἀναιρῶ | ἀναιρῶ | ἀναιροίην | |
|---|
| 2nd singular | ἀναιρεῖς | ἀναιρῇς | ἀναιροῖς · ἀναιροίης | ἀναίρει |
|---|
| 3rd singular | ἀναιρεῖ | ἀναιρῇ | ἀναιροίη | ἀναιρείτω |
|---|
| 1st plural | ἀναιροῦμεν | ἀναιρῶμεν | ἀναιρεῖμεν · ἀναίροιμεν · ἀναιροίημεν | |
|---|
| 2nd plural | ἀναιρεῖτε | ἀναιρῆτε | ἀναιρεῖτε · ἀναίροιτε · ἀναιροίητε | ἀναιρεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἀναιροῦσι(ν) | ἀναιρῶσι(ν) | ἀναιρεῖεν · ἀναίροιεν · ἀναιροίησαν | ἀναιρείτων · ἀναιρείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἀναιροῦμαι | ἀναιρῶμαι | ἀναιροίμην | |
|---|
| 2nd singular | ἀναιρεῖ · ἀναιρῇ | ἀναιρῇ | ἀναιροῖο | ἀναιροῦ |
|---|
| 3rd singular | ἀναιρεῖται | ἀναιρῆται | ἀναιροῖτο | ἀναιρείσθω |
|---|
| 1st plural | ἀναιρούμεθα | ἀναιρώμεθα | ἀναιροίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | ἀναιρεῖσθε | ἀναιρῆσθε | ἀναιροῖσθε | ἀναιρεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἀναιροῦνται | ἀναιρῶνται | ἀναιροῖντο | ἀναιρείσθων |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἠναίρουν |
|---|
| 2nd singular | ἠναίρεις |
|---|
| 3rd singular | ἠναίρει |
|---|
| 1st plural | ἠναιροῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ἠναιρεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἠναίρουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἠναιρούμην |
|---|
| 2nd singular | ἠναιροῦ |
|---|
| 3rd singular | ἠναιρεῖτο |
|---|
| 1st plural | ἠναιρούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἠναιρεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἠναιροῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | ἀναιρεῖν | ἀναιρεῖσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀναιρῶν | ἀναιροῦσα | ἀναιροῦν |
|---|
| Genitive | ἀναιροῦντος | ἀναιρούσης | ἀναιροῦντος |
|---|
| Dative | ἀναιροῦντι | ἀναιρούσῃ | ἀναιροῦντι |
|---|
| Accusative | ἀναιροῦντα | ἀναιροῦσαν | ἀναιροῦν |
|---|
| Vocative | ἀναιροῦν | ἀναιροῦσα | ἀναιροῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀναιροῦντες | ἀναιροῦσαι | ἀναιροῦντα |
|---|
| Genitive | ἀναιρούντων | ἀναιρουσῶν | ἀναιρούντων |
|---|
| Dative | ἀναιροῦσι(ν) | ἀναιρούσαις | ἀναιροῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | ἀναιροῦντας | ἀναιρούσας | ἀναιροῦντα |
|---|
| Vocative | ἀναιροῦντες | ἀναιροῦσαι | ἀναιροῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀναιρούμενος | ἀναιρουμένη | ἀναιρούμενον |
|---|
| Genitive | ἀναιρουμένου | ἀναιρουμένης | ἀναιρουμένου |
|---|
| Dative | ἀναιρουμένῳ | ἀναιρουμένῃ | ἀναιρουμένῳ |
|---|
| Accusative | ἀναιρούμενον | ἀναιρουμένην | ἀναιρούμενον |
|---|
| Vocative | ἀναιρούμενε | ἀναιρουμένη | ἀναιρούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀναιρούμενοι | ἀναιρούμεναι | ἀναιρούμενα |
|---|
| Genitive | ἀναιρουμένων | ἀναιρουμένων | ἀναιρουμένων |
|---|
| Dative | ἀναιρουμένοις | ἀναιρουμέναις | ἀναιρουμένοις |
|---|
| Accusative | ἀναιρουμένους | ἀναιρουμένας | ἀναιρούμενα |
|---|
| Vocative | ἀναιρούμενοι | ἀναιρούμεναι | ἀναιρούμενα |
|---|
Meaning and examples of ἀναιρέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.