ἀναγορεύω (anagoreuo): all forms
ἀναγορεύω means “proclaim, announce publicly”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἀναγορεύω | ἀναγορεύω | ἀναγορεύοιμι | |
|---|
| 2nd singular | ἀναγορεύεις | ἀναγορεύῃς | ἀναγορεύοις | ἀναγόρευε |
|---|
| 3rd singular | ἀναγορεύει | ἀναγορεύῃ | ἀναγορεύοι | ἀναγορευέτω |
|---|
| 1st plural | ἀναγορεύομεν | ἀναγορεύωμεν | ἀναγορεύοιμεν | |
|---|
| 2nd plural | ἀναγορεύετε | ἀναγορεύητε | ἀναγορεύοιτε | ἀναγορεύετε |
|---|
| 3rd plural | ἀναγορεύουσι(ν) | ἀναγορεύωσι(ν) | ἀναγορεύοιεν | ἀναγορευόντων · ἀναγορευέτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἀναγορεύομαι | ἀναγορεύωμαι | ἀναγορευοίμην | |
|---|
| 2nd singular | ἀναγορεύει · ἀναγορεύῃ | ἀναγορεύῃ | ἀναγορεύοιο | ἀναγορεύου |
|---|
| 3rd singular | ἀναγορεύεται | ἀναγορεύηται | ἀναγορεύοιτο | ἀναγορευέσθω |
|---|
| 1st plural | ἀναγορευόμεθα | ἀναγορευώμεθα | ἀναγορευοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | ἀναγορεύεσθε | ἀναγορεύησθε | ἀναγορεύοισθε | ἀναγορεύεσθε |
|---|
| 3rd plural | ἀναγορεύονται | ἀναγορεύωνται | ἀναγορεύοιντο | ἀναγορευέσθων · ἀναγορευέσθωσαν |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἠναγόρευον |
|---|
| 2nd singular | ἠναγόρευες |
|---|
| 3rd singular | ἠναγόρευε(ν) |
|---|
| 1st plural | ἠναγορεύομεν |
|---|
| 2nd plural | ἠναγορεύετε |
|---|
| 3rd plural | ἠναγόρευον |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἠναγορευόμην |
|---|
| 2nd singular | ἠναγορεύου |
|---|
| 3rd singular | ἠναγορεύετο |
|---|
| 1st plural | ἠναγορευόμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἠναγορεύεσθε |
|---|
| 3rd plural | ἠναγορεύοντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | ἀναγορεύειν | ἀναγορεύεσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀναγορεύων | ἀναγορεύουσα | ἀναγορεῦον |
|---|
| Genitive | ἀναγορεύοντος | ἀναγορευούσης | ἀναγορεύοντος |
|---|
| Dative | ἀναγορεύοντι | ἀναγορευούσῃ | ἀναγορεύοντι |
|---|
| Accusative | ἀναγορεύοντα | ἀναγορεύουσαν | ἀναγορεῦον |
|---|
| Vocative | ἀναγορεῦον | ἀναγορεύουσα | ἀναγορεῦον |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀναγορεύοντες | ἀναγορεύουσαι | ἀναγορεύοντα |
|---|
| Genitive | ἀναγορευόντων | ἀναγορευουσῶν | ἀναγορευόντων |
|---|
| Dative | ἀναγορεύουσι(ν) | ἀναγορευούσαις | ἀναγορεύουσι(ν) |
|---|
| Accusative | ἀναγορεύοντας | ἀναγορευούσας | ἀναγορεύοντα |
|---|
| Vocative | ἀναγορεύοντες | ἀναγορεύουσαι | ἀναγορεύοντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀναγορευόμενος | ἀναγορευομένη | ἀναγορευόμενον |
|---|
| Genitive | ἀναγορευομένου | ἀναγορευομένης | ἀναγορευομένου |
|---|
| Dative | ἀναγορευομένῳ | ἀναγορευομένῃ | ἀναγορευομένῳ |
|---|
| Accusative | ἀναγορευόμενον | ἀναγορευομένην | ἀναγορευόμενον |
|---|
| Vocative | ἀναγορευόμενε | ἀναγορευομένη | ἀναγορευόμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀναγορευόμενοι | ἀναγορευόμεναι | ἀναγορευόμενα |
|---|
| Genitive | ἀναγορευομένων | ἀναγορευομένων | ἀναγορευομένων |
|---|
| Dative | ἀναγορευομένοις | ἀναγορευομέναις | ἀναγορευομένοις |
|---|
| Accusative | ἀναγορευομένους | ἀναγορευομένας | ἀναγορευόμενα |
|---|
| Vocative | ἀναγορευόμενοι | ἀναγορευόμεναι | ἀναγορευόμενα |
|---|
Meaning and examples of ἀναγορεύω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.