ἀγανακτέω (aganakteo): all forms
ἀγανακτέω means “be annoyed, be indignant”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἀγανακτῶ | ἀγανακτῶ | ἀγανακτοίην | |
|---|
| 2nd singular | ἀγανακτεῖς | ἀγανακτῇς | ἀγανακτοῖς · ἀγανακτοίης | ἀγανάκτει |
|---|
| 3rd singular | ἀγανακτεῖ | ἀγανακτῇ | ἀγανακτοίη | ἀγανακτείτω |
|---|
| 1st plural | ἀγανακτοῦμεν | ἀγανακτῶμεν | ἀγανακτοίημεν · ἀγανακτεῖμεν · ἀγανάκτοιμεν | |
|---|
| 2nd plural | ἀγανακτεῖτε | ἀγανακτῆτε | ἀγανάκτοιτε · ἀγανακτεῖτε · ἀγανακτοίητε | ἀγανακτεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἀγανακτοῦσι(ν) | ἀγανακτῶσι(ν) | ἀγανακτοῖεν · ἀγανάκτοιεν · ἀγανακτεῖεν · ἀγανακτοίησαν | ἀγανακτούντων · ἀγανακτείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἀγανακτοῦμαι | ἀγανακτῶμαι | ἀγανακτοίμην | |
|---|
| 2nd singular | ἀγανακτεῖ · ἀγανακτῇ | ἀγανακτῇ | ἀγανακτοῖο | ἀγανακτοῦ |
|---|
| 3rd singular | ἀγανακτεῖται | ἀγανακτῆται | ἀγανακτοῖτο | ἀγανακτείσθω |
|---|
| 1st plural | ἀγανακτούμεθα | ἀγανακτώμεθα | ἀγανακτοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | ἀγανακτεῖσθε | ἀγανακτῆσθε | ἀγανακτοῖσθε | ἀγανακτεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἀγανακτοῦνται | ἀγανακτῶνται | ἀγανακτοῖντο | ἀγανακτείσθων |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἠγανάκτουν |
|---|
| 2nd singular | ἠγανάκτεις |
|---|
| 3rd singular | ἠγανάκτει |
|---|
| 1st plural | ἠγανακτοῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ἠγανακτεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἠγανάκτουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἠγανακτούμην |
|---|
| 2nd singular | ἠγανακτοῦ |
|---|
| 3rd singular | ἠγανακτεῖτο |
|---|
| 1st plural | ἠγανακτούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἠγανακτεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἠγανακτοῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | ἀγανακτεῖν | ἀγανακτεῖσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀγανακτῶν | ἀγανακτοῦσα | ἀγανακτοῦν |
|---|
| Genitive | ἀγανακτοῦντος | ἀγανακτούσης | ἀγανακτοῦντος |
|---|
| Dative | ἀγανακτοῦντι | ἀγανακτούσῃ | ἀγανακτοῦντι |
|---|
| Accusative | ἀγανακτοῦντα | ἀγανακτοῦσαν | ἀγανακτοῦν |
|---|
| Vocative | ἀγανακτοῦν | ἀγανακτοῦσα | ἀγανακτοῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀγανακτοῦντες | ἀγανακτοῦσαι | ἀγανακτοῦντα |
|---|
| Genitive | ἀγανακτούντων | ἀγανακτουσῶν | ἀγανακτούντων |
|---|
| Dative | ἀγανακτοῦσι(ν) | ἀγανακτούσαις | ἀγανακτοῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | ἀγανακτοῦντας | ἀγανακτούσας | ἀγανακτοῦντα |
|---|
| Vocative | ἀγανακτοῦντες | ἀγανακτοῦσαι | ἀγανακτοῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀγανακτούμενος | ἀγανακτουμένη | ἀγανακτούμενον |
|---|
| Genitive | ἀγανακτουμένου | ἀγανακτουμένης | ἀγανακτουμένου |
|---|
| Dative | ἀγανακτουμένῳ | ἀγανακτουμένῃ | ἀγανακτουμένῳ |
|---|
| Accusative | ἀγανακτούμενον | ἀγανακτουμένην | ἀγανακτούμενον |
|---|
| Vocative | ἀγανακτούμενε | ἀγανακτουμένη | ἀγανακτούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ἀγανακτούμενοι | ἀγανακτούμεναι | ἀγανακτούμενα |
|---|
| Genitive | ἀγανακτουμένων | ἀγανακτουμένων | ἀγανακτουμένων |
|---|
| Dative | ἀγανακτουμένοις | ἀγανακτουμέναις | ἀγανακτουμένοις |
|---|
| Accusative | ἀγανακτουμένους | ἀγανακτουμένας | ἀγανακτούμενα |
|---|
| Vocative | ἀγανακτούμενοι | ἀγανακτούμεναι | ἀγανακτούμενα |
|---|
Meaning and examples of ἀγανακτέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.