φωνήεις (phoneeis): all forms
φωνήεις means “endowed with speech, vocal; power of speech”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | φωνᾶς | φωνήεσσα | φωνᾶεν |
| Genitive | φωνᾶντος | φωνηέσσης | φωνᾶντος |
| Dative | φωνᾶντι | φωνηέσσῃ | φωνᾶντι |
| Accusative | φωνᾶντα | φωνήεσσαν | |
| Vocative | φωνῆεν | φωνήεσσα | φωνᾶεν |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | φωνᾶντες | φωνήεσαι | φωνᾶντα |
| Genitive | φωνάντων | φωνηεσσῶν | φωνάντων |
| Dative | φωνᾶσι(ν) | φωνηέσαις | φωνᾶσι(ν) |
| Accusative | φωνᾶντας | φωνηέσσας | φωνᾶντα |
| Vocative | φωνᾶντες | φωνήεσαι | φωνᾶντα |
Meaning and examples of φωνήεις
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.