φιλοτιμέομαι (philotimeomai): all forms
φιλοτιμέομαι means “be ambitious, strive for honour”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | φιλοτιμοῦμαι | φιλοτιμῶμαι | φιλοτιμοίμην | |
|---|
| 2nd singular | φιλοτιμεῖ · φιλοτιμῇ | φιλοτιμῇ | φιλοτιμοῖο | φιλοτιμοῦ |
|---|
| 3rd singular | φιλοτιμεῖται | φιλοτιμῆται | φιλοτιμοῖτο | φιλοτιμείσθω |
|---|
| 1st plural | φιλοτιμούμεθα | φιλοτιμώμεθα | φιλοτιμοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | φιλοτιμεῖσθε | φιλοτιμῆσθε | φιλοτιμοῖσθε | φιλοτιμεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | φιλοτιμοῦνται | φιλοτιμῶνται | φιλοτιμοῖντο | φιλοτιμείσθων |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐφιλοτιμούμην |
|---|
| 2nd singular | ἐφιλοτιμοῦ |
|---|
| 3rd singular | ἐφιλοτιμεῖτο |
|---|
| 1st plural | ἐφιλοτιμούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἐφιλοτιμεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἐφιλοτιμοῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Middle/passive |
|---|
| Present | φιλοτιμεῖσθαι |
|---|
Participles
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | φιλοτιμούμενος | φιλοτιμουμένη | φιλοτιμούμενον |
|---|
| Genitive | φιλοτιμουμένου | φιλοτιμουμένης | φιλοτιμουμένου |
|---|
| Dative | φιλοτιμουμένῳ | φιλοτιμουμένῃ | φιλοτιμουμένῳ |
|---|
| Accusative | φιλοτιμούμενον | φιλοτιμουμένην | φιλοτιμούμενον |
|---|
| Vocative | φιλοτιμούμενε | φιλοτιμουμένη | φιλοτιμούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | φιλοτιμούμενοι | φιλοτιμούμεναι | φιλοτιμούμενα |
|---|
| Genitive | φιλοτιμουμένων | φιλοτιμουμένων | φιλοτιμουμένων |
|---|
| Dative | φιλοτιμουμένοις | φιλοτιμουμέναις | φιλοτιμουμένοις |
|---|
| Accusative | φιλοτιμουμένους | φιλοτιμουμένας | φιλοτιμούμενα |
|---|
| Vocative | φιλοτιμούμενοι | φιλοτιμούμεναι | φιλοτιμούμενα |
|---|
Meaning and examples of φιλοτιμέομαι
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.