φιλοσοφέω (philosopheo): all forms
φιλοσοφέω means “study philosophy”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | φιλοσοφῶ | φιλοσοφῶ | φιλοσοφοίην | |
|---|
| 2nd singular | φιλοσοφεῖς | φιλοσοφῇς | φιλοσοφοῖς · φιλοσοφοίης | φιλοσόφει |
|---|
| 3rd singular | φιλοσοφεῖ | φιλοσοφῇ | φιλοσοφοίη | φιλοσοφείτω |
|---|
| 1st plural | φιλοσοφοῦμεν | φιλοσοφῶμεν | φιλοσοφοίημεν · φιλοσοφεῖμεν · φιλοσόφοιμεν | |
|---|
| 2nd plural | φιλοσοφεῖτε | φιλοσοφῆτε | φιλοσοφεῖτε · φιλοσόφοιτε · φιλοσοφοίητε | φιλοσοφεῖτε |
|---|
| 3rd plural | φιλοσοφοῦσι(ν) | φιλοσοφῶσι(ν) | φιλοσοφοῖεν · φιλοσοφεῖεν · φιλοσόφοιεν · φιλοσοφοίησαν | φιλοσοφείτων · φιλοσοφείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | φιλοσοφοῦμαι | φιλοσοφῶμαι | φιλοσοφοίμην | |
|---|
| 2nd singular | φιλοσοφεῖ · φιλοσοφῇ | φιλοσοφῇ | φιλοσοφοῖο | φιλοσοφοῦ |
|---|
| 3rd singular | φιλοσοφεῖται | φιλοσοφῆται | φιλοσοφοῖτο | φιλοσοφείσθω |
|---|
| 1st plural | φιλοσοφούμεθα | φιλοσοφώμεθα | φιλοσοφοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | φιλοσοφεῖσθε | φιλοσοφῆσθε | φιλοσοφοῖσθε | φιλοσοφεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | φιλοσοφοῦνται | φιλοσοφῶνται | φιλοσοφοῖντο | φιλοσοφείσθων |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐφιλοσόφουν |
|---|
| 2nd singular | ἐφιλοσόφεις |
|---|
| 3rd singular | ἐφιλοσόφει |
|---|
| 1st plural | ἐφιλοσοφοῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ἐφιλοσοφεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἐφιλοσόφουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐφιλοσοφούμην |
|---|
| 2nd singular | ἐφιλοσοφοῦ |
|---|
| 3rd singular | ἐφιλοσοφεῖτο |
|---|
| 1st plural | ἐφιλοσοφούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἐφιλοσοφεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἐφιλοσοφοῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | φιλοσοφεῖν | φιλοσοφεῖσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | φιλοσοφῶν | φιλοσοφοῦσα | φιλοσοφοῦν |
|---|
| Genitive | φιλοσοφοῦντος | φιλοσοφούσης | φιλοσοφοῦντος |
|---|
| Dative | φιλοσοφοῦντι | φιλοσοφούσῃ | φιλοσοφοῦντι |
|---|
| Accusative | φιλοσοφοῦντα | φιλοσοφοῦσαν | φιλοσοφοῦν |
|---|
| Vocative | φιλοσοφοῦν | φιλοσοφοῦσα | φιλοσοφοῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | φιλοσοφοῦντες | φιλοσοφοῦσαι | φιλοσοφοῦντα |
|---|
| Genitive | φιλοσοφούντων | φιλοσοφουσῶν | φιλοσοφούντων |
|---|
| Dative | φιλοσοφοῦσι(ν) | φιλοσοφούσαις | φιλοσοφοῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | φιλοσοφοῦντας | φιλοσοφούσας | φιλοσοφοῦντα |
|---|
| Vocative | φιλοσοφοῦντες | φιλοσοφοῦσαι | φιλοσοφοῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | φιλοσοφούμενος | φιλοσοφουμένη | φιλοσοφούμενον |
|---|
| Genitive | φιλοσοφουμένου | φιλοσοφουμένης | φιλοσοφουμένου |
|---|
| Dative | φιλοσοφουμένῳ | φιλοσοφουμένῃ | φιλοσοφουμένῳ |
|---|
| Accusative | φιλοσοφούμενον | φιλοσοφουμένην | φιλοσοφούμενον |
|---|
| Vocative | φιλοσοφούμενε | φιλοσοφουμένη | φιλοσοφούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | φιλοσοφούμενοι | φιλοσοφούμεναι | φιλοσοφούμενα |
|---|
| Genitive | φιλοσοφουμένων | φιλοσοφουμένων | φιλοσοφουμένων |
|---|
| Dative | φιλοσοφουμένοις | φιλοσοφουμέναις | φιλοσοφουμένοις |
|---|
| Accusative | φιλοσοφουμένους | φιλοσοφουμένας | φιλοσοφούμενα |
|---|
| Vocative | φιλοσοφούμενοι | φιλοσοφούμεναι | φιλοσοφούμενα |
|---|
Meaning and examples of φιλοσοφέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.