σύντονος (syntonos): all forms
σύντονος means “intense, concentrated”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | σύντονος | σύντονος | σύντονον | |
|---|
| Genitive | συντόνου | συντόνου | συντόνου | |
|---|
| Dative | συντόνῳ | συντόνῳ | συντόνῳ | |
|---|
| Accusative | σύντονον | σύντονον | σύντονον | |
|---|
| Vocative | σύντονε | σύντονε | σύντονον | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | σύντονοι | σύντονοι | σύντονα | |
|---|
| Genitive | συντόνων | συντόνων | συντόνων | |
|---|
| Dative | συντόνοις | συντόνοις | συντόνοις | συντόνοφι |
|---|
| Accusative | συντόνους | συντόνους | σύντονα | |
|---|
| Vocative | σύντονοι | σύντονοι | σύντονα | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | συντόνως |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | συντονώτερος | συντονωτέρα | συντονώτερον |
|---|
| Genitive | συντονωτέρου | συντονωτέρας | συντονωτέρου |
|---|
| Dative | συντονωτέρῳ | συντονωτέρᾳ | συντονωτέρῳ |
|---|
| Accusative | συντονώτερον | συντονωτέραν | συντονώτερον |
|---|
| Vocative | συντονώτερε | συντονωτέρα | συντονώτερον |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | συντονώτεροι | συντονώτεραι | συντονώτερα |
|---|
| Genitive | συντονωτέρων | συντονωτέρων | συντονωτέρων |
|---|
| Dative | συντονωτέροις | συντονωτέραις · συντονωτέραφι · συντονωτέρᾳς | συντονωτέροις |
|---|
| Accusative | συντονωτέρους | συντονωτέρας | συντονώτερα |
|---|
| Vocative | συντονώτεροι | συντονώτεραι | συντονώτερα |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | συντονώτατος | συντονωτάτη | συντονώτατον | |
|---|
| Genitive | συντονωτάτου | συντονωτάτης | συντονωτάτου | |
|---|
| Dative | συντονωτάτῳ | συντονωτάτῃ | συντονωτάτῳ | |
|---|
| Accusative | συντονώτατον | συντονωτάτην | συντονώτατον | |
|---|
| Vocative | συντονώτατε | συντονωτάτη | συντονώτατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | συντονώτατοι | συντονώταται | συντονώτατα | |
|---|
| Genitive | συντονωτάτων | συντονωτάτων | συντονωτάτων | |
|---|
| Dative | συντονωτάτοις | συντονωτάταις | συντονωτάτοις | |
|---|
| Accusative | συντονωτάτους | συντονωτάτας | συντονώτατα | |
|---|
| Vocative | συντονώτατοι | συντονώταται | συντονώτατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | συντονώτατα |
|---|
Meaning and examples of σύντονος
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.