σύνοικος (synoikos): all forms
σύνοικος means “housemate; fellow resident”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | σύνοικος | σύνοικος | σύνοικον | |
|---|
| Genitive | συνοίκου | συνοίκου | συνοίκου | |
|---|
| Dative | συνοίκῳ | συνοίκῳ | συνοίκῳ | |
|---|
| Accusative | σύνοικον | σύνοικον | σύνοικον | |
|---|
| Vocative | σύνοικε | σύνοικε | σύνοικον | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | σύνοικοι | σύνοικοι | σύνοικα | |
|---|
| Genitive | συνοίκων | συνοίκων | συνοίκων | |
|---|
| Dative | συνοίκοις | συνοίκοις | συνοίκοις | συνοίκοφι |
|---|
| Accusative | συνοίκους | συνοίκους | σύνοικα | |
|---|
| Vocative | σύνοικοι | σύνοικοι | σύνοικα | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | συνοίκως |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | συνοικότερος | συνοικοτέρα | συνοικότερον | |
|---|
| Genitive | συνοικοτέρου | συνοικοτέρας | συνοικοτέρου | |
|---|
| Dative | συνοικοτέρῳ | συνοικοτέρᾳ | συνοικοτέρῳ | |
|---|
| Accusative | συνοικότερον | συνοικοτέραν | συνοικότερον | |
|---|
| Vocative | συνοικότερε | συνοικοτέρα | συνοικότερον | |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | συνοικότεροι | συνοικότεραι | συνοικότερα | |
|---|
| Genitive | συνοικοτέρων | συνοικοτέρων | συνοικοτέρων | |
|---|
| Dative | συνοικοτέροις | συνοικοτέραις · συνοικοτέραφι · συνοικοτέρᾳς | συνοικοτέροις | |
|---|
| Accusative | συνοικοτέρους | συνοικοτέρας | συνοικότερα | |
|---|
| Vocative | συνοικότεροι | συνοικότεραι | συνοικότερα | |
|---|
Comparative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | συνοικότερον |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | συνοικότατος | συνοικοτάτη | συνοικότατον | |
|---|
| Genitive | συνοικοτάτου | συνοικοτάτης | συνοικοτάτου | |
|---|
| Dative | συνοικοτάτῳ | συνοικοτάτῃ | συνοικοτάτῳ | |
|---|
| Accusative | συνοικότατον | συνοικοτάτην | συνοικότατον | |
|---|
| Vocative | συνοικότατε | συνοικοτάτη | συνοικότατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | συνοικότατοι | συνοικόταται | συνοικότατα | |
|---|
| Genitive | συνοικοτάτων | συνοικοτάτων | συνοικοτάτων | |
|---|
| Dative | συνοικοτάτοις | συνοικοτάταις | συνοικοτάτοις | |
|---|
| Accusative | συνοικοτάτους | συνοικοτάτας | συνοικότατα | |
|---|
| Vocative | συνοικότατοι | συνοικόταται | συνοικότατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | συνοικότατα |
|---|
Meaning and examples of σύνοικος
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.