συνοικέω (synoikeo): all forms
συνοικέω means “live together”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | συνοικῶ | συνοικῶ | συνοικοίην | |
|---|
| 2nd singular | συνοικεῖς | συνοικῇς | συνοικοῖς · συνοικοίης | συνοίκει |
|---|
| 3rd singular | συνοικεῖ | συνοικῇ | συνοικοίη | συνοικείτω |
|---|
| 1st plural | συνοικοῦμεν | συνοικῶμεν | συνοικεῖμεν · συνοίκοιμεν · συνοικοίημεν | |
|---|
| 2nd plural | συνοικεῖτε | συνοικῆτε | συνοίκοιτε · συνοικεῖτε · συνοικοίητε | συνοικεῖτε |
|---|
| 3rd plural | συνοικοῦσι(ν) | συνοικῶσι(ν) | συνοίκοιεν · συνοικεῖεν · συνοικοίησαν | συνοικείτων · συνοικείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | συνοικοῦμαι | συνοικῶμαι | συνοικοίμην | |
|---|
| 2nd singular | συνοικεῖ · συνοικῇ | συνοικῇ | συνοικοῖο | συνοικοῦ |
|---|
| 3rd singular | συνοικεῖται | συνοικῆται | συνοικοῖτο | συνοικείσθω |
|---|
| 1st plural | συνοικούμεθα | συνοικώμεθα | συνοικοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | συνοικεῖσθε | συνοικῆσθε | συνοικοῖσθε | συνοικεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | συνοικοῦνται | συνοικῶνται | συνοικοῖντο | συνοικείσθων |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐσυνοίκουν |
|---|
| 2nd singular | ἐσυνοίκεις |
|---|
| 3rd singular | ἐσυνοίκει |
|---|
| 1st plural | ἐσυνοικοῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ἐσυνοικεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἐσυνοίκουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐσυνοικούμην |
|---|
| 2nd singular | ἐσυνοικοῦ |
|---|
| 3rd singular | ἐσυνοικεῖτο |
|---|
| 1st plural | ἐσυνοικούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἐσυνοικεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἐσυνοικοῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | συνοικεῖν | συνοικεῖσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | συνοικῶν | συνοικοῦσα | συνοικοῦν |
|---|
| Genitive | συνοικοῦντος | συνοικούσης | συνοικοῦντος |
|---|
| Dative | συνοικοῦντι | συνοικούσῃ | συνοικοῦντι |
|---|
| Accusative | συνοικοῦντα | συνοικοῦσαν | συνοικοῦν |
|---|
| Vocative | συνοικοῦν | συνοικοῦσα | συνοικοῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | συνοικοῦντες | συνοικοῦσαι | συνοικοῦντα |
|---|
| Genitive | συνοικούντων | συνοικουσῶν | συνοικούντων |
|---|
| Dative | συνοικοῦσι(ν) | συνοικούσαις | συνοικοῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | συνοικοῦντας | συνοικούσας | συνοικοῦντα |
|---|
| Vocative | συνοικοῦντες | συνοικοῦσαι | συνοικοῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | συνοικούμενος | συνοικουμένη | συνοικούμενον |
|---|
| Genitive | συνοικουμένου | συνοικουμένης | συνοικουμένου |
|---|
| Dative | συνοικουμένῳ | συνοικουμένῃ | συνοικουμένῳ |
|---|
| Accusative | συνοικούμενον | συνοικουμένην | συνοικούμενον |
|---|
| Vocative | συνοικούμενε | συνοικουμένη | συνοικούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | συνοικούμενοι | συνοικούμεναι | συνοικούμενα |
|---|
| Genitive | συνοικουμένων | συνοικουμένων | συνοικουμένων |
|---|
| Dative | συνοικουμένοις | συνοικουμέναις | συνοικουμένοις |
|---|
| Accusative | συνοικουμένους | συνοικουμένας | συνοικούμενα |
|---|
| Vocative | συνοικούμενοι | συνοικούμεναι | συνοικούμενα |
|---|
Meaning and examples of συνοικέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.