συνδοκέω (syndokeo): all forms
συνδοκέω means “seem to one as to another, seem good also”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | συνδοκῶ | συνδοκῶ | συνδοκοίην | |
|---|
| 2nd singular | συνδοκεῖς | συνδοκῇς | συνδοκοῖς · συνδοκοίης | συνδόκει |
|---|
| 3rd singular | συνδοκεῖ | συνδοκῇ | συνδοκοῖ · συνδοκοίη | συνδοκείτω |
|---|
| 1st plural | συνδοκοῦμεν | συνδοκῶμεν | συνδοκεῖμεν · συνδοκοίημεν · συνδόκοιμεν | |
|---|
| 2nd plural | συνδοκεῖτε | συνδοκῆτε | συνδοκεῖτε · συνδόκοιτε · συνδοκοίητε | συνδοκεῖτε |
|---|
| 3rd plural | συνδοκοῦσι(ν) | συνδοκῶσι(ν) | συνδοκεῖεν · συνδόκοιεν · συνδοκοίησαν | συνδοκείτων · συνδοκείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | συνδοκοῦμαι | συνδοκῶμαι | συνδοκοίμην | |
|---|
| 2nd singular | συνδοκῇ | συνδοκῇ | συνδοκοῖο | συνδοκοῦ |
|---|
| 3rd singular | συνδοκεῖται | συνδοκῆται | συνδοκοῖτο | συνδοκείσθω |
|---|
| 1st plural | συνδοκούμεθα | συνδοκώμεθα | συνδοκοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | συνδοκεῖσθε | συνδοκῆσθε | συνδοκοῖσθε | συνδοκεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | συνδοκοῦνται | συνδοκῶνται | συνδοκοῖντο | συνδοκείσθων |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐσυνδόκουν |
|---|
| 2nd singular | ἐσυνδόκεις |
|---|
| 3rd singular | ἐσυνδόκει |
|---|
| 1st plural | ἐσυνδοκοῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ἐσυνδοκεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἐσυνδόκουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐσυνδοκούμην |
|---|
| 2nd singular | ἐσυνδοκοῦ |
|---|
| 3rd singular | ἐσυνδοκεῖτο |
|---|
| 1st plural | ἐσυνδοκούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἐσυνδοκεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἐσυνδοκοῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | συνδοκεῖν | συνδοκεῖσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | συνδοκῶν | συνδοκοῦσα | συνδοκοῦν |
|---|
| Genitive | συνδοκοῦντος | συνδοκούσης | συνδοκοῦντος |
|---|
| Dative | συνδοκοῦντι | συνδοκούσῃ | συνδοκοῦντι |
|---|
| Accusative | συνδοκοῦντα | συνδοκοῦσαν | συνδοκοῦν |
|---|
| Vocative | συνδοκοῦν | συνδοκοῦσα | συνδοκοῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | συνδοκοῦντες | συνδοκοῦσαι | συνδοκοῦντα |
|---|
| Genitive | συνδοκούντων | συνδοκουσῶν | συνδοκούντων |
|---|
| Dative | συνδοκοῦσι(ν) | συνδοκούσαις | συνδοκοῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | συνδοκοῦντας | συνδοκούσας | συνδοκοῦντα |
|---|
| Vocative | συνδοκοῦντες | συνδοκοῦσαι | συνδοκοῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | συνδοκούμενος | συνδοκουμένη | συνδοκούμενον |
|---|
| Genitive | συνδοκουμένου | συνδοκουμένης | συνδοκουμένου |
|---|
| Dative | συνδοκουμένῳ | συνδοκουμένῃ | συνδοκουμένῳ |
|---|
| Accusative | συνδοκούμενον | συνδοκουμένην | συνδοκούμενον |
|---|
| Vocative | συνδοκούμενε | συνδοκουμένη | συνδοκούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | συνδοκούμενοι | συνδοκούμεναι | συνδοκούμενα |
|---|
| Genitive | συνδοκουμένων | συνδοκουμένων | συνδοκουμένων |
|---|
| Dative | συνδοκουμένοις | συνδοκουμέναις | συνδοκουμένοις |
|---|
| Accusative | συνδοκουμένους | συνδοκουμένας | συνδοκούμενα |
|---|
| Vocative | συνδοκούμενοι | συνδοκούμεναι | συνδοκούμενα |
|---|
Meaning and examples of συνδοκέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.