συναιρέω (synaireo): all forms
συναιρέω means “seize together”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | συναιρῶ | συναιρῶ | συναιροίην | |
|---|
| 2nd singular | συναιρεῖς | συναιρῇς | συναιροῖς · συναιροίης | συναίρει |
|---|
| 3rd singular | συναιρεῖ | συναιρῇ | συναιροίη | συναιρείτω |
|---|
| 1st plural | συναιροῦμεν | συναιρῶμεν | συναιρεῖμεν · συναίροιμεν · συναιροίημεν | |
|---|
| 2nd plural | συναιρεῖτε | συναιρῆτε | συναίροιτε · συναιρεῖτε · συναιροίητε | συναιρεῖτε |
|---|
| 3rd plural | συναιροῦσι(ν) | συναιρῶσι(ν) | συναίροιεν · συναιρεῖεν · συναιροίησαν | συναιρείτων · συναιρείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | συναιροῦμαι | συναιρῶμαι | συναιροίμην | |
|---|
| 2nd singular | συναιρεῖ · συναιρῇ | συναιρῇ | συναιροῖο | συναιροῦ |
|---|
| 3rd singular | συναιρεῖται | συναιρῆται | συναιροῖτο | συναιρείσθω |
|---|
| 1st plural | συναιρούμεθα | συναιρώμεθα | συναιροίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | συναιρεῖσθε | συναιρῆσθε | συναιροῖσθε | συναιρεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | συναιροῦνται | συναιρῶνται | συναιροῖντο | συναιρείσθων |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐσυναίρουν |
|---|
| 2nd singular | ἐσυναίρεις |
|---|
| 3rd singular | ἐσυναίρει |
|---|
| 1st plural | ἐσυναιροῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ἐσυναιρεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἐσυναίρουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐσυναιρούμην |
|---|
| 2nd singular | ἐσυναιροῦ |
|---|
| 3rd singular | ἐσυναιρεῖτο |
|---|
| 1st plural | ἐσυναιρούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἐσυναιρεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἐσυναιροῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | συναιρεῖν | συναιρεῖσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | συναιρῶν | συναιροῦσα | συναιροῦν |
|---|
| Genitive | συναιροῦντος | συναιρούσης | συναιροῦντος |
|---|
| Dative | συναιροῦντι | συναιρούσῃ | συναιροῦντι |
|---|
| Accusative | συναιροῦντα | συναιροῦσαν | συναιροῦν |
|---|
| Vocative | συναιροῦν | συναιροῦσα | συναιροῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | συναιροῦντες | συναιροῦσαι | συναιροῦντα |
|---|
| Genitive | συναιρούντων | συναιρουσῶν | συναιρούντων |
|---|
| Dative | συναιροῦσι(ν) | συναιρούσαις | συναιροῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | συναιροῦντας | συναιρούσας | συναιροῦντα |
|---|
| Vocative | συναιροῦντες | συναιροῦσαι | συναιροῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | συναιρούμενος | συναιρουμένη | συναιρούμενον |
|---|
| Genitive | συναιρουμένου | συναιρουμένης | συναιρουμένου |
|---|
| Dative | συναιρουμένῳ | συναιρουμένῃ | συναιρουμένῳ |
|---|
| Accusative | συναιρούμενον | συναιρουμένην | συναιρούμενον |
|---|
| Vocative | συναιρούμενε | συναιρουμένη | συναιρούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | συναιρούμενοι | συναιρούμεναι | συναιρούμενα |
|---|
| Genitive | συναιρουμένων | συναιρουμένων | συναιρουμένων |
|---|
| Dative | συναιρουμένοις | συναιρουμέναις | συναιρουμένοις |
|---|
| Accusative | συναιρουμένους | συναιρουμένας | συναιρούμενα |
|---|
| Vocative | συναιρούμενοι | συναιρούμεναι | συναιρούμενα |
|---|
Meaning and examples of συναιρέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.