συμφρονέω (symphroneo): all forms
συμφρονέω means “agree, think alike”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | συμφρονῶ | συμφρονῶ | συμφρονοίην | |
|---|
| 2nd singular | συμφρονεῖς | συμφρονῇς | συμφρονοῖς · συμφρονοίης | συμφρόνει |
|---|
| 3rd singular | συμφρονεῖ | συμφρονῇ | συμφρονοίη | συμφρονείτω |
|---|
| 1st plural | συμφρονοῦμεν | συμφρονῶμεν | συμφρονεῖμεν · συμφρόνοιμεν · συμφρονοίημεν | |
|---|
| 2nd plural | συμφρονεῖτε | συμφρονῆτε | συμφρονεῖτε · συμφρόνοιτε · συμφρονοίητε | συμφρονεῖτε |
|---|
| 3rd plural | συμφρονοῦσι(ν) | συμφρονῶσι(ν) | συμφρονοῖεν · συμφρονεῖεν · συμφρόνοιεν · συμφρονοίησαν | συμφρονείτων · συμφρονείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | συμφρονοῦμαι | συμφρονῶμαι | συμφρονοίμην | |
|---|
| 2nd singular | συμφρονεῖ · συμφρονῇ | συμφρονῇ | συμφρονοῖο | συμφρονοῦ |
|---|
| 3rd singular | συμφρονεῖται | συμφρονῆται | συμφρονοῖτο | συμφρονείσθω |
|---|
| 1st plural | συμφρονούμεθα | συμφρονώμεθα | συμφρονοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | συμφρονεῖσθε | συμφρονῆσθε | συμφρονοῖσθε | συμφρονεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | συμφρονοῦνται | συμφρονῶνται | συμφρονοῖντο | συμφρονείσθων |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐσυμφρόνουν |
|---|
| 2nd singular | ἐσυμφρόνεις |
|---|
| 3rd singular | ἐσυμφρόνει |
|---|
| 1st plural | ἐσυμφρονοῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ἐσυμφρονεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἐσυμφρόνουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐσυμφρονούμην |
|---|
| 2nd singular | ἐσυμφρονοῦ |
|---|
| 3rd singular | ἐσυμφρονεῖτο |
|---|
| 1st plural | ἐσυμφρονούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἐσυμφρονεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἐσυμφρονοῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | συμφρονεῖν | συμφρονεῖσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | συμφρονῶν | συμφρονοῦσα | συμφρονοῦν |
|---|
| Genitive | συμφρονοῦντος | συμφρονούσης | συμφρονοῦντος |
|---|
| Dative | συμφρονοῦντι | συμφρονούσῃ | συμφρονοῦντι |
|---|
| Accusative | συμφρονοῦντα | συμφρονοῦσαν | συμφρονοῦν |
|---|
| Vocative | συμφρονοῦν | συμφρονοῦσα | συμφρονοῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | συμφρονοῦντες | συμφρονοῦσαι | συμφρονοῦντα |
|---|
| Genitive | συμφρονούντων | συμφρονουσῶν | συμφρονούντων |
|---|
| Dative | συμφρονοῦσι(ν) | συμφρονούσαις | συμφρονοῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | συμφρονοῦντας | συμφρονούσας | συμφρονοῦντα |
|---|
| Vocative | συμφρονοῦντες | συμφρονοῦσαι | συμφρονοῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | συμφρονούμενος | συμφρονουμένη | συμφρονούμενον |
|---|
| Genitive | συμφρονουμένου | συμφρονουμένης | συμφρονουμένου |
|---|
| Dative | συμφρονουμένῳ | συμφρονουμένῃ | συμφρονουμένῳ |
|---|
| Accusative | συμφρονούμενον | συμφρονουμένην | συμφρονούμενον |
|---|
| Vocative | συμφρονούμενε | συμφρονουμένη | συμφρονούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | συμφρονούμενοι | συμφρονούμεναι | συμφρονούμενα |
|---|
| Genitive | συμφρονουμένων | συμφρονουμένων | συμφρονουμένων |
|---|
| Dative | συμφρονουμένοις | συμφρονουμέναις | συμφρονουμένοις |
|---|
| Accusative | συμφρονουμένους | συμφρονουμένας | συμφρονούμενα |
|---|
| Vocative | συμφρονούμενοι | συμφρονούμεναι | συμφρονούμενα |
|---|
Meaning and examples of συμφρονέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.