συγχωρέω (synchoreo): all forms
συγχωρέω means “yield, agree”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | συγχωρῶ | συγχωρῶ | συγχωροίην | |
|---|
| 2nd singular | συγχωρεῖς | συγχωρῇς | συγχωροίης | συγχώρει |
|---|
| 3rd singular | συγχωρεῖ | συγχωρῇ | συγχωροῖ · συγχωροίη | συγχωρείτω |
|---|
| 1st plural | συγχωροῦμεν | συγχωρῶμεν | συγχωροῖμεν · συγχωρεῖμεν · συγχώροιμεν · συγχωροίημεν | |
|---|
| 2nd plural | συγχωρεῖτε | συγχωρῆτε | συγχωρεῖτε · συγχώροιτε · συγχωροίητε | συγχωρεῖτε |
|---|
| 3rd plural | συγχωροῦσι(ν) | συγχωρῶσι(ν) | συγχωροῖεν · συγχωρεῖεν · συγχώροιεν · συγχωροίησαν | συγχωρείτων · συγχωρείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | συγχωροῦμαι | συγχωρῶμαι | συγχωροίμην | |
|---|
| 2nd singular | συγχωρεῖ · συγχωρῇ | συγχωρῇ | συγχωροῖο | συγχωροῦ |
|---|
| 3rd singular | συγχωρεῖται | συγχωρῆται | συγχωροῖτο | συγχωρείσθω |
|---|
| 1st plural | συγχωρούμεθα | συγχωρώμεθα | συγχωροίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | συγχωρεῖσθε | συγχωρῆσθε | συγχωροῖσθε | συγχωρεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | συγχωροῦνται | συγχωρῶνται | συγχωροῖντο | συγχωρείσθων |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐσυγχώρουν |
|---|
| 2nd singular | ἐσυγχώρεις |
|---|
| 3rd singular | ἐσυγχώρει |
|---|
| 1st plural | ἐσυγχωροῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ἐσυγχωρεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἐσυγχώρουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐσυγχωρούμην |
|---|
| 2nd singular | ἐσυγχωροῦ |
|---|
| 3rd singular | ἐσυγχωρεῖτο |
|---|
| 1st plural | ἐσυγχωρούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἐσυγχωρεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἐσυγχωροῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | συγχωρεῖν | συγχωρεῖσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | συγχωρῶν | συγχωροῦσα | συγχωροῦν |
|---|
| Genitive | συγχωροῦντος | συγχωρούσης | συγχωροῦντος |
|---|
| Dative | συγχωροῦντι | συγχωρούσῃ | συγχωροῦντι |
|---|
| Accusative | συγχωροῦντα | συγχωροῦσαν | συγχωροῦν |
|---|
| Vocative | συγχωροῦν | συγχωροῦσα | συγχωροῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | συγχωροῦντες | συγχωροῦσαι | συγχωροῦντα |
|---|
| Genitive | συγχωρούντων | συγχωρουσῶν | συγχωρούντων |
|---|
| Dative | συγχωροῦσι(ν) | συγχωρούσαις | συγχωροῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | συγχωροῦντας | συγχωρούσας | συγχωροῦντα |
|---|
| Vocative | συγχωροῦντες | συγχωροῦσαι | συγχωροῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | συγχωρούμενος | συγχωρουμένη | συγχωρούμενον |
|---|
| Genitive | συγχωρουμένου | συγχωρουμένης | συγχωρουμένου |
|---|
| Dative | συγχωρουμένῳ | συγχωρουμένῃ | συγχωρουμένῳ |
|---|
| Accusative | συγχωρούμενον | συγχωρουμένην | συγχωρούμενον |
|---|
| Vocative | συγχωρούμενε | συγχωρουμένη | συγχωρούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | συγχωρούμενοι | συγχωρούμεναι | συγχωρούμενα |
|---|
| Genitive | συγχωρουμένων | συγχωρουμένων | συγχωρουμένων |
|---|
| Dative | συγχωρουμένοις | συγχωρουμέναις | συγχωρουμένοις |
|---|
| Accusative | συγχωρουμένους | συγχωρουμένας | συγχωρούμενα |
|---|
| Vocative | συγχωρούμενοι | συγχωρούμεναι | συγχωρούμενα |
|---|
Meaning and examples of συγχωρέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.