πρόσοικος (prosoikos): all forms
πρόσοικος means “dwelling near to, neighbouring”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | πρόσοικος | πρόσοικος | πρόσοικον | |
|---|
| Genitive | προσοίκου | προσοίκου | προσοίκου | |
|---|
| Dative | προσοίκῳ | προσοίκῳ | προσοίκῳ | |
|---|
| Accusative | πρόσοικον | πρόσοικον | πρόσοικον | |
|---|
| Vocative | πρόσοικε | πρόσοικε | πρόσοικον | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | πρόσοικοι | πρόσοικοι | πρόσοικα | |
|---|
| Genitive | προσοίκων | προσοίκων | προσοίκων | |
|---|
| Dative | προσοίκοις | προσοίκοις | προσοίκοις | προσοίκοφι |
|---|
| Accusative | προσοίκους | προσοίκους | πρόσοικα | |
|---|
| Vocative | πρόσοικοι | πρόσοικοι | πρόσοικα | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | προσοίκως |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | προσοικότερος | προσοικοτέρα | προσοικότερον | |
|---|
| Genitive | προσοικοτέρου | προσοικοτέρας | προσοικοτέρου | |
|---|
| Dative | προσοικοτέρῳ | προσοικοτέρᾳ | προσοικοτέρῳ | |
|---|
| Accusative | προσοικότερον | προσοικοτέραν | προσοικότερον | |
|---|
| Vocative | προσοικότερε | προσοικοτέρα | προσοικότερον | |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | προσοικότεροι | προσοικότεραι | προσοικότερα | |
|---|
| Genitive | προσοικοτέρων | προσοικοτέρων | προσοικοτέρων | |
|---|
| Dative | προσοικοτέροις | προσοικοτέραις · προσοικοτέραφι · προσοικοτέρᾳς | προσοικοτέροις | |
|---|
| Accusative | προσοικοτέρους | προσοικοτέρας | προσοικότερα | |
|---|
| Vocative | προσοικότεροι | προσοικότεραι | προσοικότερα | |
|---|
Comparative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | προσοικότερον |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | προσοικότατος | προσοικοτάτη | προσοικότατον | |
|---|
| Genitive | προσοικοτάτου | προσοικοτάτης | προσοικοτάτου | |
|---|
| Dative | προσοικοτάτῳ | προσοικοτάτῃ | προσοικοτάτῳ | |
|---|
| Accusative | προσοικότατον | προσοικοτάτην | προσοικότατον | |
|---|
| Vocative | προσοικότατε | προσοικοτάτη | προσοικότατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | προσοικότατοι | προσοικόταται | προσοικότατα | |
|---|
| Genitive | προσοικοτάτων | προσοικοτάτων | προσοικοτάτων | |
|---|
| Dative | προσοικοτάτοις | προσοικοτάταις | προσοικοτάτοις | |
|---|
| Accusative | προσοικοτάτους | προσοικοτάτας | προσοικότατα | |
|---|
| Vocative | προσοικότατοι | προσοικόταται | προσοικότατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | προσοικότατα |
|---|
Meaning and examples of πρόσοικος
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.