πρόθυμος (prothymos): all forms
πρόθυμος means “eager, willing”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | πρόθυμος | πρόθυμος | πρόθυμον | |
|---|
| Genitive | προθύμου | προθύμου | προθύμου | |
|---|
| Dative | προθύμῳ | προθύμῳ | προθύμῳ | |
|---|
| Accusative | πρόθυμον | πρόθυμον | πρόθυμον | |
|---|
| Vocative | πρόθυμε | πρόθυμε | πρόθυμον | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | πρόθυμοι | πρόθυμοι | πρόθυμα | |
|---|
| Genitive | προθύμων | προθύμων | προθύμων | |
|---|
| Dative | προθύμοις | προθύμοις | προθύμοις | προθύμοφι |
|---|
| Accusative | προθύμους | προθύμους | πρόθυμα | |
|---|
| Vocative | πρόθυμοι | πρόθυμοι | πρόθυμα | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | προθύμως |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | προθυμότερος | προθυμοτέρα | προθυμότερον | |
|---|
| Genitive | προθυμοτέρου | προθυμοτέρας | προθυμοτέρου | |
|---|
| Dative | προθυμοτέρῳ | προθυμοτέρᾳ | προθυμοτέρῳ | |
|---|
| Accusative | προθυμότερον | προθυμοτέραν | προθυμότερον | |
|---|
| Vocative | προθυμότερε | προθυμοτέρα | προθυμότερον | |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | προθυμότεροι | προθυμότεραι | προθυμότερα | |
|---|
| Genitive | προθυμοτέρων | προθυμοτέρων | προθυμοτέρων | |
|---|
| Dative | προθυμοτέροις | προθυμοτέραις · προθυμοτέραφι · προθυμοτέρᾳς | προθυμοτέροις | |
|---|
| Accusative | προθυμοτέρους | προθυμοτέρας | προθυμότερα | |
|---|
| Vocative | προθυμότεροι | προθυμότεραι | προθυμότερα | |
|---|
Comparative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | προθυμότερον |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | προθυμότατος | προθυμοτάτη | προθυμότατον | |
|---|
| Genitive | προθυμοτάτου | προθυμοτάτης | προθυμοτάτου | |
|---|
| Dative | προθυμοτάτῳ | προθυμοτάτῃ | προθυμοτάτῳ | |
|---|
| Accusative | προθυμότατον | προθυμοτάτην | προθυμότατον | |
|---|
| Vocative | προθυμότατε | προθυμοτάτη | προθυμότατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | προθυμότατοι | προθυμόταται | προθυμότατα | |
|---|
| Genitive | προθυμοτάτων | προθυμοτάτων | προθυμοτάτων | |
|---|
| Dative | προθυμοτάτοις | προθυμοτάταις | προθυμοτάτοις | |
|---|
| Accusative | προθυμοτάτους | προθυμοτάτας | προθυμότατα | |
|---|
| Vocative | προθυμότατοι | προθυμόταται | προθυμότατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | προθυμότατα |
|---|
Meaning and examples of πρόθυμος
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.