προσχωρέω (proschoreo): all forms
προσχωρέω means “come over to, approach”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | προσχωρῶ | προσχωρῶ | προσχωροίην | |
|---|
| 2nd singular | προσχωρεῖς | προσχωρῇς | προσχωροῖς · προσχωροίης | προσχώρει |
|---|
| 3rd singular | προσχωρεῖ | προσχωρῇ | προσχωροίη | προσχωρείτω |
|---|
| 1st plural | προσχωροῦμεν | προσχωρῶμεν | προσχωρεῖμεν · προσχώροιμεν · προσχωροίημεν | |
|---|
| 2nd plural | προσχωρεῖτε | προσχωρῆτε | προσχωρεῖτε · προσχώροιτε · προσχωροίητε | προσχωρεῖτε |
|---|
| 3rd plural | προσχωροῦσι(ν) | προσχωρῶσι(ν) | προσχωροῖεν · προσχωρεῖεν · προσχώροιεν · προσχωροίησαν | προσχωρείτων · προσχωρείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | προσχωροῦμαι | προσχωρῶμαι | προσχωροίμην | |
|---|
| 2nd singular | προσχωρεῖ · προσχωρῇ | προσχωρῇ | προσχωροῖο | προσχωροῦ |
|---|
| 3rd singular | προσχωρεῖται | προσχωρῆται | προσχωροῖτο | προσχωρείσθω |
|---|
| 1st plural | προσχωρούμεθα | προσχωρώμεθα | προσχωροίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | προσχωρεῖσθε | προσχωρῆσθε | προσχωροῖσθε | προσχωρεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | προσχωροῦνται | προσχωρῶνται | προσχωροῖντο | προσχωρείσθων |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐπροσχώρουν |
|---|
| 2nd singular | ἐπροσχώρεις |
|---|
| 3rd singular | ἐπροσχώρει |
|---|
| 1st plural | ἐπροσχωροῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ἐπροσχωρεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἐπροσχώρουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐπροσχωρούμην |
|---|
| 2nd singular | ἐπροσχωροῦ |
|---|
| 3rd singular | ἐπροσχωρεῖτο |
|---|
| 1st plural | ἐπροσχωρούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἐπροσχωρεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἐπροσχωροῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | προσχωρεῖν | προσχωρεῖσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | προσχωρῶν | προσχωροῦσα | προσχωροῦν |
|---|
| Genitive | προσχωροῦντος | προσχωρούσης | προσχωροῦντος |
|---|
| Dative | προσχωροῦντι | προσχωρούσῃ | προσχωροῦντι |
|---|
| Accusative | προσχωροῦντα | προσχωροῦσαν | προσχωροῦν |
|---|
| Vocative | προσχωροῦν | προσχωροῦσα | προσχωροῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | προσχωροῦντες | προσχωροῦσαι | προσχωροῦντα |
|---|
| Genitive | προσχωρούντων | προσχωρουσῶν | προσχωρούντων |
|---|
| Dative | προσχωροῦσι(ν) | προσχωρούσαις | προσχωροῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | προσχωροῦντας | προσχωρούσας | προσχωροῦντα |
|---|
| Vocative | προσχωροῦντες | προσχωροῦσαι | προσχωροῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | προσχωρούμενος | προσχωρουμένη | προσχωρούμενον |
|---|
| Genitive | προσχωρουμένου | προσχωρουμένης | προσχωρουμένου |
|---|
| Dative | προσχωρουμένῳ | προσχωρουμένῃ | προσχωρουμένῳ |
|---|
| Accusative | προσχωρούμενον | προσχωρουμένην | προσχωρούμενον |
|---|
| Vocative | προσχωρούμενε | προσχωρουμένη | προσχωρούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | προσχωρούμενοι | προσχωρούμεναι | προσχωρούμενα |
|---|
| Genitive | προσχωρουμένων | προσχωρουμένων | προσχωρουμένων |
|---|
| Dative | προσχωρουμένοις | προσχωρουμέναις | προσχωρουμένοις |
|---|
| Accusative | προσχωρουμένους | προσχωρουμένας | προσχωρούμενα |
|---|
| Vocative | προσχωρούμενοι | προσχωρούμεναι | προσχωρούμενα |
|---|
Meaning and examples of προσχωρέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.