προσποιέω (prospoieo): all forms
προσποιέω means “add; pretend”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | προσποιῶ | προσποιῶ | προσποιοίην | |
|---|
| 2nd singular | προσποιεῖς | προσποιῇς | προσποιοῖς · προσποιοίης | προσποίει |
|---|
| 3rd singular | προσποιεῖ | προσποιῇ | προσποιοῖ · προσποιοίη | προσποιείτω |
|---|
| 1st plural | προσποιοῦμεν | προσποιῶμεν | προσποιεῖμεν · προσποίοιμεν · προσποιοίημεν | |
|---|
| 2nd plural | προσποιεῖτε | προσποιῆτε | προσποίοιτε · προσποιεῖτε · προσποιοίητε | προσποιεῖτε |
|---|
| 3rd plural | προσποιοῦσι(ν) | προσποιῶσι(ν) | προσποίοιεν · προσποιεῖεν · προσποιοίησαν | προσποιείτων · προσποιείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | προσποιοῦμαι | προσποιῶμαι | προσποιοίμην | |
|---|
| 2nd singular | προσποιῇ | προσποιῇ | προσποιοῖο | προσποιοῦ |
|---|
| 3rd singular | προσποιεῖται | προσποιῆται | προσποιοῖτο | προσποιείσθω |
|---|
| 1st plural | προσποιούμεθα | προσποιώμεθα | προσποιοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | προσποιεῖσθε | προσποιῆσθε | προσποιοῖσθε | προσποιεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | προσποιοῦνται | προσποιῶνται | προσποιοῖντο | προσποιείσθων |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐπροσποίουν |
|---|
| 2nd singular | ἐπροσποίεις |
|---|
| 3rd singular | ἐπροσποίει |
|---|
| 1st plural | ἐπροσποιοῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ἐπροσποιεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἐπροσποίουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐπροσποιούμην |
|---|
| 2nd singular | ἐπροσποιοῦ |
|---|
| 3rd singular | ἐπροσποιεῖτο |
|---|
| 1st plural | ἐπροσποιούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἐπροσποιεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἐπροσποιοῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | προσποιεῖν | προσποιεῖσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | προσποιῶν | προσποιοῦσα | προσποιοῦν |
|---|
| Genitive | προσποιοῦντος | προσποιούσης | προσποιοῦντος |
|---|
| Dative | προσποιοῦντι | προσποιούσῃ | προσποιοῦντι |
|---|
| Accusative | προσποιοῦντα | προσποιοῦσαν | προσποιοῦν |
|---|
| Vocative | προσποιοῦν | προσποιοῦσα | προσποιοῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | προσποιοῦντες | προσποιοῦσαι | προσποιοῦντα |
|---|
| Genitive | προσποιούντων | προσποιουσῶν | προσποιούντων |
|---|
| Dative | προσποιοῦσι(ν) | προσποιούσαις | προσποιοῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | προσποιοῦντας | προσποιούσας | προσποιοῦντα |
|---|
| Vocative | προσποιοῦντες | προσποιοῦσαι | προσποιοῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | προσποιούμενος | προσποιουμένη | προσποιούμενον |
|---|
| Genitive | προσποιουμένου | προσποιουμένης | προσποιουμένου |
|---|
| Dative | προσποιουμένῳ | προσποιουμένῃ | προσποιουμένῳ |
|---|
| Accusative | προσποιούμενον | προσποιουμένην | προσποιούμενον |
|---|
| Vocative | προσποιούμενε | προσποιουμένη | προσποιούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | προσποιούμενοι | προσποιούμεναι | προσποιούμενα |
|---|
| Genitive | προσποιουμένων | προσποιουμένων | προσποιουμένων |
|---|
| Dative | προσποιουμένοις | προσποιουμέναις | προσποιουμένοις |
|---|
| Accusative | προσποιουμένους | προσποιουμένας | προσποιούμενα |
|---|
| Vocative | προσποιούμενοι | προσποιούμεναι | προσποιούμενα |
|---|
Meaning and examples of προσποιέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.