προκαλέω (prokaleo): all forms
προκαλέω means “call forth, challenge”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | προκαλῶ | προκαλῶ | προκαλοίην | |
|---|
| 2nd singular | προκαλεῖς | προκαλῇς | προκαλοῖς · προκαλοίης | προκάλει |
|---|
| 3rd singular | προκαλεῖ | προκαλῇ | προκαλοίη | προκαλείτω |
|---|
| 1st plural | προκαλοῦμεν | προκαλῶμεν | προκαλεῖμεν · προκάλοιμεν · προκαλοίημεν | |
|---|
| 2nd plural | προκαλεῖτε | προκαλῆτε | προκάλοιτε · προκαλεῖτε · προκαλοίητε | προκαλεῖτε |
|---|
| 3rd plural | προκαλοῦσι(ν) | προκαλῶσι(ν) | προκάλοιεν · προκαλεῖεν · προκαλοίησαν | προκαλείτων · προκαλείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | προκαλοῦμαι | προκαλῶμαι | προκαλοίμην | |
|---|
| 2nd singular | προκαλῇ | προκαλῇ | προκαλοῖο | προκαλοῦ |
|---|
| 3rd singular | προκαλεῖται | προκαλῆται | προκαλοῖτο | προκαλείσθω |
|---|
| 1st plural | προκαλούμεθα | προκαλώμεθα | προκαλοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | προκαλεῖσθε | προκαλῆσθε | προκαλοῖσθε | προκαλεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | προκαλοῦνται | προκαλῶνται | προκαλοῖντο | προκαλείσθωσαν |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐπροκάλουν |
|---|
| 2nd singular | ἐπροκάλεις |
|---|
| 3rd singular | ἐπροκάλει |
|---|
| 1st plural | ἐπροκαλοῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ἐπροκαλεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἐπροκάλουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐπροκαλούμην |
|---|
| 2nd singular | ἐπροκαλοῦ |
|---|
| 3rd singular | ἐπροκαλεῖτο |
|---|
| 1st plural | ἐπροκαλούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἐπροκαλεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἐπροκαλοῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | προκαλεῖν | προκαλεῖσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | προκαλῶν | προκαλοῦσα | προκαλοῦν |
|---|
| Genitive | προκαλοῦντος | προκαλούσης | προκαλοῦντος |
|---|
| Dative | προκαλοῦντι | προκαλούσῃ | προκαλοῦντι |
|---|
| Accusative | προκαλοῦντα | προκαλοῦσαν | προκαλοῦν |
|---|
| Vocative | προκαλοῦν | προκαλοῦσα | προκαλοῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | προκαλοῦντες | προκαλοῦσαι | προκαλοῦντα |
|---|
| Genitive | προκαλούντων | προκαλουσῶν | προκαλούντων |
|---|
| Dative | προκαλοῦσι(ν) | προκαλούσαις | προκαλοῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | προκαλοῦντας | προκαλούσας | προκαλοῦντα |
|---|
| Vocative | προκαλοῦντες | προκαλοῦσαι | προκαλοῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | προκαλούμενος | προκαλουμένη | προκαλούμενον |
|---|
| Genitive | προκαλουμένου | προκαλουμένης | προκαλουμένου |
|---|
| Dative | προκαλουμένῳ | προκαλουμένῃ | προκαλουμένῳ |
|---|
| Accusative | προκαλούμενον | προκαλουμένην | προκαλούμενον |
|---|
| Vocative | προκαλούμενε | προκαλουμένη | προκαλούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | προκαλούμενοι | προκαλούμεναι | προκαλούμενα |
|---|
| Genitive | προκαλουμένων | προκαλουμένων | προκαλουμένων |
|---|
| Dative | προκαλουμένοις | προκαλουμέναις | προκαλουμένοις |
|---|
| Accusative | προκαλουμένους | προκαλουμένας | προκαλούμενα |
|---|
| Vocative | προκαλούμενοι | προκαλούμεναι | προκαλούμενα |
|---|
Meaning and examples of προκαλέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.