παράνομος (paranomos): all forms
παράνομος means “lawless, illegal”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | παράνομος | παράνομος | παράνομον | |
|---|
| Genitive | παρανόμου | παρανόμου | παρανόμου | |
|---|
| Dative | παρανόμῳ | παρανόμῳ | παρανόμῳ | |
|---|
| Accusative | παράνομον | παράνομον | παράνομον | |
|---|
| Vocative | παράνομε | παράνομε | παράνομον | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | παράνομοι | παράνομοι | παράνομα | |
|---|
| Genitive | παρανόμων | παρανόμων | παρανόμων | |
|---|
| Dative | παρανόμοις | παρανόμοις | παρανόμοις | παρανόμοφι |
|---|
| Accusative | παρανόμους | παρανόμους | παράνομα | |
|---|
| Vocative | παράνομοι | παράνομοι | παράνομα | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | παρανόμως |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | παρανομώτερος | παρανομωτέρα | παρανομώτερον |
|---|
| Genitive | παρανομωτέρου | παρανομωτέρας | παρανομωτέρου |
|---|
| Dative | παρανομωτέρῳ | παρανομωτέρᾳ | παρανομωτέρῳ |
|---|
| Accusative | παρανομώτερον | παρανομωτέραν | παρανομώτερον |
|---|
| Vocative | παρανομώτερε | παρανομωτέρα | παρανομώτερον |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | παρανομώτεροι | παρανομώτεραι | παρανομώτερα |
|---|
| Genitive | παρανομωτέρων | παρανομωτέρων | παρανομωτέρων |
|---|
| Dative | παρανομωτέροις | παρανομωτέραις · παρανομωτέραφι · παρανομωτέρᾳς | παρανομωτέροις |
|---|
| Accusative | παρανομωτέρους | παρανομωτέρας | παρανομώτερα |
|---|
| Vocative | παρανομώτεροι | παρανομώτεραι | παρανομώτερα |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | παρανομώτατος | παρανομωτάτη | παρανομώτατον | |
|---|
| Genitive | παρανομωτάτου | παρανομωτάτης | παρανομωτάτου | |
|---|
| Dative | παρανομωτάτῳ | παρανομωτάτῃ | παρανομωτάτῳ | |
|---|
| Accusative | παρανομώτατον | παρανομωτάτην | παρανομώτατον | |
|---|
| Vocative | παρανομώτατε | παρανομωτάτη | παρανομώτατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | παρανομώτατοι | παρανομώταται | παρανομώτατα | |
|---|
| Genitive | παρανομωτάτων | παρανομωτάτων | παρανομωτάτων | |
|---|
| Dative | παρανομωτάτοις | παρανομωτάταις | παρανομωτάτοις | |
|---|
| Accusative | παρανομωτάτους | παρανομωτάτας | παρανομώτατα | |
|---|
| Vocative | παρανομώτατοι | παρανομώταται | παρανομώτατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | παρανομώτατα |
|---|
Meaning and examples of παράνομος
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.