παράλογος (paralogos): all forms
παράλογος means “unexpected, unreasonable”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | παράλογος | παράλογος | παράλογον | |
|---|
| Genitive | παραλόγου | παραλόγου | παραλόγου | |
|---|
| Dative | παραλόγῳ | παραλόγῳ | παραλόγῳ | |
|---|
| Accusative | παράλογον | παράλογον | παράλογον | |
|---|
| Vocative | παράλογε | παράλογε | παράλογον | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | παράλογοι | παράλογοι | παράλογα | |
|---|
| Genitive | παραλόγων | παραλόγων | παραλόγων | |
|---|
| Dative | παραλόγοις | παραλόγοις | παραλόγοις | παραλόγοφι |
|---|
| Accusative | παραλόγους | παραλόγους | παράλογα | |
|---|
| Vocative | παράλογοι | παράλογοι | παράλογα | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | παραλόγως |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | παραλογώτερος | παραλογωτέρα | παραλογώτερον |
|---|
| Genitive | παραλογωτέρου | παραλογωτέρας | παραλογωτέρου |
|---|
| Dative | παραλογωτέρῳ | παραλογωτέρᾳ | παραλογωτέρῳ |
|---|
| Accusative | παραλογώτερον | παραλογωτέραν | παραλογώτερον |
|---|
| Vocative | παραλογώτερε | παραλογωτέρα | παραλογώτερον |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | παραλογώτεροι | παραλογώτεραι | παραλογώτερα |
|---|
| Genitive | παραλογωτέρων | παραλογωτέρων | παραλογωτέρων |
|---|
| Dative | παραλογωτέροις | παραλογωτέραις · παραλογωτέραφι · παραλογωτέρᾳς | παραλογωτέροις |
|---|
| Accusative | παραλογωτέρους | παραλογωτέρας | παραλογώτερα |
|---|
| Vocative | παραλογώτεροι | παραλογώτεραι | παραλογώτερα |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | παραλογώτατος | παραλογωτάτη | παραλογώτατον | |
|---|
| Genitive | παραλογωτάτου | παραλογωτάτης | παραλογωτάτου | |
|---|
| Dative | παραλογωτάτῳ | παραλογωτάτῃ | παραλογωτάτῳ | |
|---|
| Accusative | παραλογώτατον | παραλογωτάτην | παραλογώτατον | |
|---|
| Vocative | παραλογώτατε | παραλογωτάτη | παραλογώτατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | παραλογώτατοι | παραλογώταται | παραλογώτατα | |
|---|
| Genitive | παραλογωτάτων | παραλογωτάτων | παραλογωτάτων | |
|---|
| Dative | παραλογωτάτοις | παραλογωτάταις | παραλογωτάτοις | |
|---|
| Accusative | παραλογωτάτους | παραλογωτάτας | παραλογώτατα | |
|---|
| Vocative | παραλογώτατοι | παραλογώταται | παραλογώτατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | παραλογώτατα |
|---|
Meaning and examples of παράλογος
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.