παράδοξος (paradoxos): all forms
παράδοξος means “unexpected, incredible”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | παράδοξος | παράδοξος | παράδοξον | |
|---|
| Genitive | παραδόξου | παραδόξου | παραδόξου | |
|---|
| Dative | παραδόξῳ | παραδόξῳ | παραδόξῳ | |
|---|
| Accusative | παράδοξον | παράδοξον | παράδοξον | |
|---|
| Vocative | παράδοξε | παράδοξε | παράδοξον | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | παράδοξοι | παράδοξοι | παράδοξα | |
|---|
| Genitive | παραδόξων | παραδόξων | παραδόξων | |
|---|
| Dative | παραδόξοις | παραδόξοις | παραδόξοις | παραδόξοφι |
|---|
| Accusative | παραδόξους | παραδόξους | παράδοξα | |
|---|
| Vocative | παράδοξοι | παράδοξοι | παράδοξα | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | παραδόξως |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | παραδοξότερος | παραδοξοτέρα | παραδοξότερον | |
|---|
| Genitive | παραδοξοτέρου | παραδοξοτέρας | παραδοξοτέρου | |
|---|
| Dative | παραδοξοτέρῳ | παραδοξοτέρᾳ | παραδοξοτέρῳ | |
|---|
| Accusative | παραδοξότερον | παραδοξοτέραν | παραδοξότερον | |
|---|
| Vocative | παραδοξότερε | παραδοξοτέρα | παραδοξότερον | |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | παραδοξότεροι | παραδοξότεραι | παραδοξότερα | |
|---|
| Genitive | παραδοξοτέρων | παραδοξοτέρων | παραδοξοτέρων | |
|---|
| Dative | παραδοξοτέροις | παραδοξοτέραις · παραδοξοτέραφι · παραδοξοτέρᾳς | παραδοξοτέροις | |
|---|
| Accusative | παραδοξοτέρους | παραδοξοτέρας | παραδοξότερα | |
|---|
| Vocative | παραδοξότεροι | παραδοξότεραι | παραδοξότερα | |
|---|
Comparative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | παραδοξότερον |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | παραδοξότατος | παραδοξοτάτη | παραδοξότατον | |
|---|
| Genitive | παραδοξοτάτου | παραδοξοτάτης | παραδοξοτάτου | |
|---|
| Dative | παραδοξοτάτῳ | παραδοξοτάτῃ | παραδοξοτάτῳ | |
|---|
| Accusative | παραδοξότατον | παραδοξοτάτην | παραδοξότατον | |
|---|
| Vocative | παραδοξότατε | παραδοξοτάτη | παραδοξότατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | παραδοξότατοι | παραδοξόταται | παραδοξότατα | |
|---|
| Genitive | παραδοξοτάτων | παραδοξοτάτων | παραδοξοτάτων | |
|---|
| Dative | παραδοξοτάτοις | παραδοξοτάταις | παραδοξοτάτοις | |
|---|
| Accusative | παραδοξοτάτους | παραδοξοτάτας | παραδοξότατα | |
|---|
| Vocative | παραδοξότατοι | παραδοξόταται | παραδοξότατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | παραδοξότατα |
|---|
Meaning and examples of παράδοξος
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.