νουθετέω (noutheteo): all forms
νουθετέω means “warn, admonish”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | νουθετῶ | νουθετῶ | νουθετοίην | |
|---|
| 2nd singular | νουθετεῖς | νουθετῇς | νουθετοῖς · νουθετοίης | νουθέτει |
|---|
| 3rd singular | νουθετεῖ | νουθετῇ | νουθετοίη | νουθετείτω |
|---|
| 1st plural | νουθετοῦμεν | νουθετῶμεν | νουθετεῖμεν · νουθέτοιμεν · νουθετοίημεν | |
|---|
| 2nd plural | νουθετεῖτε | νουθετῆτε | νουθετεῖτε · νουθέτοιτε · νουθετοίητε | νουθετεῖτε |
|---|
| 3rd plural | νουθετοῦσι(ν) | νουθετῶσι(ν) | νουθετεῖεν · νουθέτοιεν · νουθετοίησαν | νουθετείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | νουθετοῦμαι | νουθετῶμαι | νουθετοίμην | |
|---|
| 2nd singular | νουθετεῖ · νουθετῇ | νουθετῇ | νουθετοῖο | νουθετοῦ |
|---|
| 3rd singular | νουθετεῖται | νουθετῆται | νουθετοῖτο | νουθετείσθω |
|---|
| 1st plural | νουθετούμεθα | νουθετώμεθα | νουθετοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | νουθετεῖσθε | νουθετῆσθε | νουθετοῖσθε | νουθετεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | νουθετοῦνται | νουθετῶνται | νουθετοῖντο | νουθετείσθων |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐνουθέτουν |
|---|
| 2nd singular | ἐνουθέτεις |
|---|
| 3rd singular | ἐνουθέτει |
|---|
| 1st plural | ἐνουθετοῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ἐνουθετεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἐνουθέτουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐνουθετούμην |
|---|
| 2nd singular | ἐνουθετοῦ |
|---|
| 3rd singular | ἐνουθετεῖτο |
|---|
| 1st plural | ἐνουθετούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἐνουθετεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἐνουθετοῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | νουθετεῖν | νουθετεῖσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | νουθετῶν | νουθετοῦσα | νουθετοῦν |
|---|
| Genitive | νουθετοῦντος | νουθετούσης | νουθετοῦντος |
|---|
| Dative | νουθετοῦντι | νουθετούσῃ | νουθετοῦντι |
|---|
| Accusative | νουθετοῦντα | νουθετοῦσαν | νουθετοῦν |
|---|
| Vocative | νουθετοῦν | νουθετοῦσα | νουθετοῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | νουθετοῦντες | νουθετοῦσαι | νουθετοῦντα |
|---|
| Genitive | νουθετούντων | νουθετουσῶν | νουθετούντων |
|---|
| Dative | νουθετοῦσι(ν) | νουθετούσαις | νουθετοῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | νουθετοῦντας | νουθετούσας | νουθετοῦντα |
|---|
| Vocative | νουθετοῦντες | νουθετοῦσαι | νουθετοῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | νουθετούμενος | νουθετουμένη | νουθετούμενον |
|---|
| Genitive | νουθετουμένου | νουθετουμένης | νουθετουμένου |
|---|
| Dative | νουθετουμένῳ | νουθετουμένῃ | νουθετουμένῳ |
|---|
| Accusative | νουθετούμενον | νουθετουμένην | νουθετούμενον |
|---|
| Vocative | νουθετούμενε | νουθετουμένη | νουθετούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | νουθετούμενοι | νουθετούμεναι | νουθετούμενα |
|---|
| Genitive | νουθετουμένων | νουθετουμένων | νουθετουμένων |
|---|
| Dative | νουθετουμένοις | νουθετουμέναις | νουθετουμένοις |
|---|
| Accusative | νουθετουμένους | νουθετουμένας | νουθετούμενα |
|---|
| Vocative | νουθετούμενοι | νουθετούμεναι | νουθετούμενα |
|---|
Meaning and examples of νουθετέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.