νοητός (noetos): all forms
νοητός means “intelligible, perceived by thought”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | νοητός | νοητή | νοητόν | |
|---|
| Genitive | νοητοῦ | νοητῆς | νοητοῦ | |
|---|
| Dative | νοητῷ | νοητῇ | νοητῷ | |
|---|
| Accusative | νοητόν | νοητήν | νοητόν | |
|---|
| Vocative | νοητέ | νοητή | νοητόν | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | νοητοί | νοηταί | νοητά | |
|---|
| Genitive | νοητῶν | νοητῶν | νοητῶν | |
|---|
| Dative | νοητοῖς | νοηταῖς | νοητοῖς | |
|---|
| Accusative | νοητούς | νοητάς | νοητά | |
|---|
| Vocative | νοητοί | νοηταί | νοητά | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | νοητῶς |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | νοητότερος | νοητοτέρα | νοητότερον | |
|---|
| Genitive | νοητοτέρου | νοητοτέρας | νοητοτέρου | |
|---|
| Dative | νοητοτέρῳ | νοητοτέρᾳ | νοητοτέρῳ | |
|---|
| Accusative | νοητότερον | νοητοτέραν | νοητότερον | |
|---|
| Vocative | νοητότερε | νοητοτέρα | νοητότερον | |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | νοητότεροι | νοητότεραι | νοητότερα | |
|---|
| Genitive | νοητοτέρων | νοητοτέρων | νοητοτέρων | |
|---|
| Dative | νοητοτέροις | νοητοτέραις · νοητοτέραφι · νοητοτέρᾳς | νοητοτέροις | |
|---|
| Accusative | νοητοτέρους | νοητοτέρας | νοητότερα | |
|---|
| Vocative | νοητότεροι | νοητότεραι | νοητότερα | |
|---|
Comparative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | νοητοτέρως |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | νοητότατος | νοητοτάτη | νοητότατον | |
|---|
| Genitive | νοητοτάτου | νοητοτάτης | νοητοτάτου | |
|---|
| Dative | νοητοτάτῳ | νοητοτάτῃ | νοητοτάτῳ | |
|---|
| Accusative | νοητότατον | νοητοτάτην | νοητότατον | |
|---|
| Vocative | νοητότατε | νοητοτάτη | νοητότατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | νοητότατοι | νοητόταται | νοητότατα | |
|---|
| Genitive | νοητοτάτων | νοητοτάτων | νοητοτάτων | |
|---|
| Dative | νοητοτάτοις | νοητοτάταις | νοητοτάτοις | |
|---|
| Accusative | νοητοτάτους | νοητοτάτας | νοητότατα | |
|---|
| Vocative | νοητότατοι | νοητόταται | νοητότατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | νοητότατα |
|---|
Meaning and examples of νοητός
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.