μόνιμος (monimos): all forms
μόνιμος means “lasting, stable”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | μόνιμος | μονίμη · μόνιμος | μόνιμον | |
|---|
| Genitive | μονίμου | μονίμης · μονίμου | μονίμου | |
|---|
| Dative | μονίμῳ | μονίμῃ · μονίμῳ | μονίμῳ | |
|---|
| Accusative | μόνιμον | μονίμην · μόνιμον | μόνιμον | |
|---|
| Vocative | μόνιμε | μονίμη · μόνιμε | μόνιμον | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | μόνιμοι | μόνιμαι · μόνιμοι | μόνιμα | |
|---|
| Genitive | μονίμων | μονίμων | μονίμων | |
|---|
| Dative | μονίμοις | μονίμαις · μονίμοις | μονίμοις | μονίμοφι |
|---|
| Accusative | μονίμους | μονίμας · μονίμους | μόνιμα | |
|---|
| Vocative | μόνιμοι | μόνιμαι · μόνιμοι | μόνιμα | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | μονίμως |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | μονιμώτερος | μονιμωτέρα | μονιμώτερον | |
|---|
| Genitive | μονιμωτέρου | μονιμωτέρας | μονιμωτέρου | |
|---|
| Dative | μονιμωτέρῳ | μονιμωτέρᾳ | μονιμωτέρῳ | |
|---|
| Accusative | μονιμώτερον | μονιμωτέραν | μονιμώτερον | |
|---|
| Vocative | μονιμώτερε | μονιμωτέρα | μονιμώτερον | |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | μονιμώτεροι | μονιμώτεραι | μονιμώτερα | |
|---|
| Genitive | μονιμωτέρων | μονιμωτέρων | μονιμωτέρων | |
|---|
| Dative | μονιμωτέροις | μονιμωτέραις · μονιμωτέραφι · μονιμωτέρᾳς | μονιμωτέροις | |
|---|
| Accusative | μονιμωτέρους | μονιμωτέρας | μονιμώτερα | |
|---|
| Vocative | μονιμώτεροι | μονιμώτεραι | μονιμώτερα | |
|---|
Comparative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | μονιμώτερον |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | μονιμώτατος | μονιμωτάτη | μονιμώτατον | |
|---|
| Genitive | μονιμωτάτου | μονιμωτάτης | μονιμωτάτου | |
|---|
| Dative | μονιμωτάτῳ | μονιμωτάτῃ | μονιμωτάτῳ | |
|---|
| Accusative | μονιμώτατον | μονιμωτάτην | μονιμώτατον | |
|---|
| Vocative | μονιμώτατε | μονιμωτάτη | μονιμώτατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | μονιμώτατοι | μονιμώταται | μονιμώτατα | |
|---|
| Genitive | μονιμωτάτων | μονιμωτάτων | μονιμωτάτων | |
|---|
| Dative | μονιμωτάτοις | μονιμωτάταις | μονιμωτάτοις | |
|---|
| Accusative | μονιμωτάτους | μονιμωτάτας | μονιμώτατα | |
|---|
| Vocative | μονιμώτατοι | μονιμώταται | μονιμώτατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | μονιμώτατα |
|---|
Meaning and examples of μόνιμος
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.