μονομάχος (monomachos): all forms
μονομάχος means “fighting in single combat; gladiator”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | μονομάχος | μονομάχος | μονομάχον | |
|---|
| Genitive | μονομάχου | μονομάχου | μονομάχου | |
|---|
| Dative | μονομάχῳ | μονομάχῳ | μονομάχῳ | |
|---|
| Accusative | μονομάχον | μονομάχον | μονομάχον | |
|---|
| Vocative | μονομάχε | μονομάχε | μονομάχον | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | μονομάχοι | μονομάχοι | μονομάχα | |
|---|
| Genitive | μονομάχων | μονομάχων | μονομάχων | |
|---|
| Dative | μονομάχοις | μονομάχοις | μονομάχοις | μονομάχοφι |
|---|
| Accusative | μονομάχους | μονομάχους | μονομάχα | |
|---|
| Vocative | μονομάχοι | μονομάχοι | μονομάχα | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | μονομάχως |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | μονομαχώτερος | μονομαχωτέρα | μονομαχώτερον |
|---|
| Genitive | μονομαχωτέρου | μονομαχωτέρας | μονομαχωτέρου |
|---|
| Dative | μονομαχωτέρῳ | μονομαχωτέρᾳ | μονομαχωτέρῳ |
|---|
| Accusative | μονομαχώτερον | μονομαχωτέραν | μονομαχώτερον |
|---|
| Vocative | μονομαχώτερε | μονομαχωτέρα | μονομαχώτερον |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | μονομαχώτεροι | μονομαχώτεραι | μονομαχώτερα |
|---|
| Genitive | μονομαχωτέρων | μονομαχωτέρων | μονομαχωτέρων |
|---|
| Dative | μονομαχωτέροις | μονομαχωτέραις · μονομαχωτέραφι · μονομαχωτέρᾳς | μονομαχωτέροις |
|---|
| Accusative | μονομαχωτέρους | μονομαχωτέρας | μονομαχώτερα |
|---|
| Vocative | μονομαχώτεροι | μονομαχώτεραι | μονομαχώτερα |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | μονομαχώτατος | μονομαχωτάτη | μονομαχώτατον | |
|---|
| Genitive | μονομαχωτάτου | μονομαχωτάτης | μονομαχωτάτου | |
|---|
| Dative | μονομαχωτάτῳ | μονομαχωτάτῃ | μονομαχωτάτῳ | |
|---|
| Accusative | μονομαχώτατον | μονομαχωτάτην | μονομαχώτατον | |
|---|
| Vocative | μονομαχώτατε | μονομαχωτάτη | μονομαχώτατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | μονομαχώτατοι | μονομαχώταται | μονομαχώτατα | |
|---|
| Genitive | μονομαχωτάτων | μονομαχωτάτων | μονομαχωτάτων | |
|---|
| Dative | μονομαχωτάτοις | μονομαχωτάταις | μονομαχωτάτοις | |
|---|
| Accusative | μονομαχωτάτους | μονομαχωτάτας | μονομαχώτατα | |
|---|
| Vocative | μονομαχώτατοι | μονομαχώταται | μονομαχώτατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | μονομαχώτατα |
|---|
Meaning and examples of μονομάχος
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.