μαντικός (mantikos): all forms
μαντικός means “prophetic”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | μαντικός | μαντική | μαντικόν | |
|---|
| Genitive | μαντικοῦ | μαντικῆς | μαντικοῦ | |
|---|
| Dative | μαντικῷ | μαντικῇ | μαντικῷ | |
|---|
| Accusative | μαντικόν | μαντικήν | μαντικόν | |
|---|
| Vocative | μαντικέ | μαντική | μαντικόν | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | μαντικοί | μαντικαί | μαντικά | |
|---|
| Genitive | μαντικῶν | μαντικῶν | μαντικῶν | |
|---|
| Dative | μαντικοῖς | μαντικαῖς | μαντικοῖς | |
|---|
| Accusative | μαντικούς | μαντικάς | μαντικά | |
|---|
| Vocative | μαντικοί | μαντικαί | μαντικά | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | μαντικῶς |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | μαντικώτερος | μαντικωτέρα | μαντικώτερον | |
|---|
| Genitive | μαντικωτέρου | μαντικωτέρας | μαντικωτέρου | |
|---|
| Dative | μαντικωτέρῳ | μαντικωτέρᾳ | μαντικωτέρῳ | |
|---|
| Accusative | μαντικώτερον | μαντικωτέραν | μαντικώτερον | |
|---|
| Vocative | μαντικώτερε | μαντικωτέρα | μαντικώτερον | |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | μαντικώτεροι | μαντικώτεραι | μαντικώτερα | |
|---|
| Genitive | μαντικωτέρων | μαντικωτέρων | μαντικωτέρων | |
|---|
| Dative | μαντικωτέροις | μαντικωτέραις · μαντικωτέραφι · μαντικωτέρᾳς | μαντικωτέροις | |
|---|
| Accusative | μαντικωτέρους | μαντικωτέρας | μαντικώτερα | |
|---|
| Vocative | μαντικώτεροι | μαντικώτεραι | μαντικώτερα | |
|---|
Comparative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | μαντικώτερον |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | μαντικώτατος | μαντικωτάτη | μαντικώτατον | |
|---|
| Genitive | μαντικωτάτου | μαντικωτάτης | μαντικωτάτου | |
|---|
| Dative | μαντικωτάτῳ | μαντικωτάτῃ | μαντικωτάτῳ | |
|---|
| Accusative | μαντικώτατον | μαντικωτάτην | μαντικώτατον | |
|---|
| Vocative | μαντικώτατε | μαντικωτάτη | μαντικώτατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | μαντικώτατοι | μαντικώταται | μαντικώτατα | |
|---|
| Genitive | μαντικωτάτων | μαντικωτάτων | μαντικωτάτων | |
|---|
| Dative | μαντικωτάτοις | μαντικωτάταις | μαντικωτάτοις | |
|---|
| Accusative | μαντικωτάτους | μαντικωτάτας | μαντικώτατα | |
|---|
| Vocative | μαντικώτατοι | μαντικώταται | μαντικώτατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | μαντικώτατα |
|---|
Meaning and examples of μαντικός
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.