μαίνομαι (mainomai): all forms
μαίνομαι means “rage, be mad”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | μαίνομαι | μαίνωμαι | μαινοίμην | |
|---|
| 2nd singular | μαίνει · μαίνῃ | μαίνῃ | μαίνοιο | μαίνου |
|---|
| 3rd singular | μαίνεται | μαίνηται | μαίνοιτο | μαινέσθω |
|---|
| 1st plural | μαινόμεθα | μαινώμεθα | μαινοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | μαίνεσθε | μαίνησθε | μαίνοισθε | μαίνεσθε |
|---|
| 3rd plural | μαίνονται | μαίνωνται | μαίνοιντο | μαινέσθων · μαινέσθωσαν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐμαινόμην |
|---|
| 2nd singular | ἐμαίνου |
|---|
| 3rd singular | ἐμαίνετο |
|---|
| 1st plural | ἐμαινόμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἐμαίνεσθε |
|---|
| 3rd plural | ἐμαίνοντο |
|---|
Future middle
Future middle | Indicative | Optative |
|---|
| 1st singular | μανήσομαι | μανησοίμην |
|---|
| 2nd singular | μανήσῃ · μανῇ · μανήσει | μανοῖο · μανήσοιο |
|---|
| 3rd singular | μανεῖται · μανήσεται | μανήσοιτο |
|---|
| 1st plural | μανησόμεθα | μανησοίμεθα |
|---|
| 2nd plural | μανεῖσθε · μανήσεσθε | μανήσοισθε |
|---|
| 3rd plural | μανήσονται | μανήσοιντο |
|---|
Future passive
Future passive | Indicative | Optative |
|---|
| 1st singular | μανήσομαι | μανησοίμην |
|---|
| 2nd singular | μανήσῃ · μανήσει | μανήσοιο |
|---|
| 3rd singular | μανήσεται | μανήσοιτο |
|---|
| 1st plural | μανησόμεθα | μανησοίμεθα |
|---|
| 2nd plural | μανήσεσθε | μανήσοισθε |
|---|
| 3rd plural | μανήσονται | μανήσοιντο |
|---|
Aorist active
Aorist active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἔμηνα | μήνω | μήναιμι | |
|---|
| 2nd singular | ἔμηνας | μήνεις | μήναις | μῆνον |
|---|
| 3rd singular | ἔμηνε(ν) | μήνει | μήναι | μηνάτω |
|---|
| 1st plural | ἐμήναμεν | μήνομεν | μήναιμεν | |
|---|
| 2nd plural | ἐμήνατε | μήνετε | μήναιτε | μήνατε |
|---|
| 3rd plural | ἔμηναν | μήνωσι(ν) | μήναιεν | μηνάντων |
|---|
Aorist middle
Aorist middle | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἐμηνάμην | μήνωμαι | μηναίμην | |
|---|
| 2nd singular | ἐμήνω | μήνῃ | μήναιο | μῆναι |
|---|
| 3rd singular | ἐμήνατο | μήνηται | μήναιτο | μηνάσθω |
|---|
| 1st plural | ἐμηνάμεθα | μηνώμεθα | μηναίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | ἐμήνασθε | μήνησθε | μήναισθε | μήνασθε |
|---|
| 3rd plural | ἐμηνέατο · ἐμήναντο | μήνωνται | μήναιντο | μηνάσθων · μηνάσθωσαν |
|---|
Aorist passive
Aorist passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἐμάνην | μανέω | μανείην | |
|---|
| 2nd singular | ἐμάνης | μανέῃς · μανῇς | μανείης | μάνηθι · μάνητι |
|---|
| 3rd singular | ἐμάνη | μανῇ · μανέῃ | μανείη | μανήτω |
|---|
| 1st plural | ἐμάνημεν | μανῶμεν · μανέωμεν | μανείημεν · μανεῖμεν | |
|---|
| 2nd plural | ἐμάνητε | μανῆτε · μανέητε | μανεῖτε · μανείητε | μάνητε |
|---|
| 3rd plural | ἐμάνησαν | μανῶσι(ν) · μανέωσι | μανεῖεν · μανείησαν | μανέντων |
|---|
Perfect active
Perfect active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | μέμηνα | μεμήνω | μεμήνοιμι · μεμηνοίην | |
|---|
| 2nd singular | μέμηνας | μεμήνῃς | μεμήνοις · μεμηνοίης | μέμηνε |
|---|
| 3rd singular | μέμηνε(ν) | μεμήνῃ | μεμήνοι · μεμηνοίη | μεμηνέτω |
|---|
| 1st plural | μεμήναμεν | μεμήνωμεν | μεμήνοιμεν | |
|---|
| 2nd plural | μεμήνατε | μεμήνητε | μεμήνοιτε | μεμήνετε |
|---|
| 3rd plural | μεμήνασι(ν) | μεμήνωσι(ν) | μεμήνοιεν | |
|---|
Perfect middle/passive
Perfect middle/passive | Indicative | Imperative |
|---|
| 1st singular | μεμάνημαι · μέμημαι | |
|---|
| 2nd singular | μέμησαι · μεμάνησαι | μέμησο · μεμάνησο |
|---|
| 3rd singular | μέμηται · μεμάνηται | μεμήσθω · μεμανήσθω |
|---|
| 1st plural | μεμανήμεθα · μεμήμεθα | |
|---|
| 2nd plural | μέμησθε · μεμάνησθε | μέμησθε · μεμάνησθε |
|---|
| 3rd plural | μέμηνται · μεμάνηνται | μεμήσθων · μεμανήσθων |
|---|
Pluperfect active
Pluperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐμεμήνειν · ἐμεμήνη |
|---|
| 2nd singular | ἐμεμήνεις · ἐμεμήνης |
|---|
| 3rd singular | ἐμεμήνει |
|---|
| 1st plural | ἐμεμήνεμεν |
|---|
| 2nd plural | ἐμεμήνετε |
|---|
| 3rd plural | ἐμεμήνεσαν |
|---|
Pluperfect middle/passive
Pluperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐμεμήμην · ἐμεμανήμην |
|---|
| 2nd singular | ἐμέμησο · ἐμεμάνησο |
|---|
| 3rd singular | ἐμέμητο · ἐμεμάνητο |
|---|
| 1st plural | ἐμεμήμεθα · ἐμεμανήμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἐμέμησθε · ἐμεμάνησθε |
|---|
| 3rd plural | ἐμέμηντο · ἐμεμάνηντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle | Passive | Middle/passive |
|---|
| Present | | | | μαίνεσθαι |
|---|
| Future | | μανεῖσθαι · μανήσεσθαι | μανήσεσθαι | |
|---|
| Aorist | μῆναι | μήνασθαι | μανῆναι | |
|---|
| Perfect | μεμηνέναι | | | μεμανῆσθαι · μεμῆσθαι |
|---|
Participles
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | μαινόμενος | μαινομένη | μαινόμενον |
|---|
| Genitive | μαινομένου | μαινομένης | μαινομένου |
|---|
| Dative | μαινομένῳ | μαινομένῃ | μαινομένῳ |
|---|
| Accusative | μαινόμενον | μαινομένην | μαινόμενον |
|---|
| Vocative | μαινόμενε | μαινομένη | μαινόμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | μαινόμενοι | μαινόμεναι | μαινόμενα |
|---|
| Genitive | μαινομένων | μαινομένων | μαινομένων |
|---|
| Dative | μαινομένοις | μαινομέναις | μαινομένοις |
|---|
| Accusative | μαινομένους | μαινομένας | μαινόμενα |
|---|
| Vocative | μαινόμενοι | μαινόμεναι | μαινόμενα |
|---|
Future middle participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | μανησόμενος | μανησομένη | μανησόμενον |
|---|
| Genitive | μανησομένου | μανησομένης | μανησομένου |
|---|
| Dative | μανησομένῳ | μανησομένῃ | μανησομένῳ |
|---|
| Accusative | μανησόμενον | μανησομένην | μανησόμενον |
|---|
| Vocative | μανησόμενε | μανησομένη | μανησόμενον |
|---|
Future middle participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | μανησόμενοι | μανησόμεναι | μανησόμενα |
|---|
| Genitive | μανησομένων | μανησομένων | μανησομένων |
|---|
| Dative | μανησομένοις | μανησομέναις | μανησομένοις |
|---|
| Accusative | μανησομένους | μανησομένας | μανησόμενα |
|---|
| Vocative | μανησόμενοι | μανησόμεναι | μανησόμενα |
|---|
Future passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | μανησόμενος | μανησομένη | μανησόμενον |
|---|
| Genitive | μανησομένου | μανησομένης | μανησομένου |
|---|
| Dative | μανησομένῳ | μανησομένῃ | μανησομένῳ |
|---|
| Accusative | μανησόμενον | μανησομένην | μανησόμενον |
|---|
| Vocative | μανησόμενε | μανησομένη | μανησόμενον |
|---|
Future passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | μανησόμενοι | μανησόμεναι | μανησόμενα |
|---|
| Genitive | μανησομένων | μανησομένων | μανησομένων |
|---|
| Dative | μανησομένοις | μανησομέναις | μανησομένοις |
|---|
| Accusative | μανησομένους | μανησομένας | μανησόμενα |
|---|
| Vocative | μανησόμενοι | μανησόμεναι | μανησόμενα |
|---|
Aorist active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | μήνας | μήνασα | μῆναν |
|---|
| Genitive | μήναντος | μηνάσης | μήναντος |
|---|
| Dative | μήναντι | μηνάσῃ | μήναντι |
|---|
| Accusative | μήναντα | μήνασαν | μῆναν |
|---|
| Vocative | μήνας | μήνασα | μῆναν |
|---|
Aorist active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | μήναντες | μήνασαι | μήναντα |
|---|
| Genitive | μηνάντων | μηνασῶν | μηνάντων |
|---|
| Dative | μήνασι(ν) | μηνάσῃς | μήνασι(ν) |
|---|
| Accusative | μήναντας | μηνάσας | μήναντα |
|---|
| Vocative | μήναντες | μήνασαι | μήναντα |
|---|
Aorist middle participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | μηνάμενος | μηναμένη | μηνάμενον |
|---|
| Genitive | μηναμένου | μηναμένης | μηναμένου |
|---|
| Dative | μηναμένῳ | μηναμένῃ | μηναμένῳ |
|---|
| Accusative | μηνάμενον | μηναμένην | μηνάμενον |
|---|
| Vocative | μηνάμενε | μηναμένη | μηνάμενον |
|---|
Aorist middle participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | μηνάμενοι | μηνάμεναι | μηνάμενα |
|---|
| Genitive | μηναμένων | μηναμένων | μηναμένων |
|---|
| Dative | μηναμένοις | μηναμέναις | μηναμένοις |
|---|
| Accusative | μηναμένους | μηναμένας | μηνάμενα |
|---|
| Vocative | μηνάμενοι | μηνάμεναι | μηνάμενα |
|---|
Aorist passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | μανείς | μανεῖσα | μανέν |
|---|
| Genitive | μανέντος | μανείσης | μανέντος |
|---|
| Dative | μανέντι | μανείσῃ | μανέντι |
|---|
| Accusative | μανέντα | μανεῖσαν | μανέν |
|---|
| Vocative | μανείς | μανεῖσα | μανέν |
|---|
Aorist passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | μανέντες | μανεῖσαι | μανέντα |
|---|
| Genitive | μανέντων | μανεισῶν | μανέντων |
|---|
| Dative | μανεῖσι(ν) | μανείσαις | μανεῖσι(ν) |
|---|
| Accusative | μανέντας | μανείσας | μανέντα |
|---|
| Vocative | μανέντες | μανεῖσαι | μανέντα |
|---|
Perfect active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | μεμηνώς | μεμηνυῖα | μεμηνός |
|---|
| Genitive | μεμηνότος | μεμηνυίας | μεμηνότος |
|---|
| Dative | μεμηνότι | μεμηνυίᾳ | μεμηνότι |
|---|
| Accusative | μεμηνότα | μεμηνυῖαν | μεμηνός |
|---|
| Vocative | μεμηνώς | μεμηνυῖα | μεμηνός |
|---|
Perfect active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | μεμηνότες | μεμηνυῖαι | μεμηνότα |
|---|
| Genitive | μεμηνότων | μεμηνυιῶν | μεμηνότων |
|---|
| Dative | μεμηνόσι(ν) | μεμηνυίαις · μεμηνυίαφι · μεμηνυίᾳς | μεμηνόσι(ν) |
|---|
| Accusative | μεμηνότας | μεμηνυίας | μεμηνότα |
|---|
| Vocative | μεμηνότες | μεμηνυῖαι | μεμηνότα |
|---|
Perfect middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | μεμανημένος · μεμημένος | μεμανημένη | μεμανημένον · μεμημένον |
|---|
| Genitive | μεμανημένου · μεμημένου | μεμανημένης | μεμανημένου · μεμημένου |
|---|
| Dative | μεμανημένῳ · μεμημένῳ | μεμανημένῃ | μεμανημένῳ · μεμημένῳ |
|---|
| Accusative | μεμανημένον · μεμημένον | μεμανημένην | μεμανημένον · μεμημένον |
|---|
| Vocative | μεμανημένε · μεμημένε | μεμανημένη | μεμανημένον · μεμημένον |
|---|
Perfect middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | μεμανημένοι · μεμημένοι | μεμανημέναι · μεμημέναι | μεμανημένα · μεμημένα |
|---|
| Genitive | μεμανημένων · μεμημένων | μεμανημένων · μεμημένων | μεμανημένων · μεμημένων |
|---|
| Dative | μεμανημένοις · μεμημένοις | μεμανημέναις · μεμημέναις | μεμανημένοις · μεμημένοις |
|---|
| Accusative | μεμανημένους · μεμημένους | μεμανημένας · μεμημένας | μεμανημένα · μεμημένα |
|---|
| Vocative | μεμανημένοι · μεμημένοι | μεμανημέναι · μεμημέναι | μεμανημένα · μεμημένα |
|---|
Meaning and examples of μαίνομαι
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.