κοινός (koinos): all forms
κοινός means “common, shared”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | κοινός | κοινός | κοινόν | |
|---|
| Genitive | κοινοῦ | κοινῆς | κοινοῦ | |
|---|
| Dative | κοινῷ | κοινῇ | κοινῷ | |
|---|
| Accusative | κοινόν | κοινήν | κοινόν | |
|---|
| Vocative | κοινέ | κοινή | κοινόν | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | κοινοί | κοιναί | κοινά | |
|---|
| Genitive | κοινῶν | κοινῶν | κοινῶν | |
|---|
| Dative | κοινοῖς | κοιναῖς | κοινοῖς | κοινόφι |
|---|
| Accusative | κοινούς | κοινάς | κοινά | |
|---|
| Vocative | κοινοί | κοιναί | κοινά | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | κοινῶς |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | κοινότερος | κοινοτέρα | κοινότερον | |
|---|
| Genitive | κοινοτέρου | κοινοτέρας | κοινοτέρου | |
|---|
| Dative | κοινοτέρῳ | κοινοτέρᾳ | κοινοτέρῳ | |
|---|
| Accusative | κοινότερον | κοινοτέραν | κοινότερον | |
|---|
| Vocative | κοινότερε | κοινοτέρα | κοινότερον | |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | κοινότεροι | κοινότεραι | κοινότερα | |
|---|
| Genitive | κοινοτέρων | κοινοτέρων | κοινοτέρων | |
|---|
| Dative | κοινοτέροις | κοινοτέραις · κοινοτέραφι · κοινοτέρᾳς | κοινοτέροις | |
|---|
| Accusative | κοινοτέρους | κοινοτέρας | κοινότερα | |
|---|
| Vocative | κοινότεροι | κοινότεραι | κοινότερα | |
|---|
Comparative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | κοινότερον |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | κοινότατος | κοινοτάτη | κοινότατον | |
|---|
| Genitive | κοινοτάτου | κοινοτάτης | κοινοτάτου | |
|---|
| Dative | κοινοτάτῳ | κοινοτάτῃ | κοινοτάτῳ | |
|---|
| Accusative | κοινότατον | κοινοτάτην | κοινότατον | |
|---|
| Vocative | κοινότατε | κοινοτάτη | κοινότατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | κοινότατοι | κοινόταται | κοινότατα | |
|---|
| Genitive | κοινοτάτων | κοινοτάτων | κοινοτάτων | |
|---|
| Dative | κοινοτάτοις | κοινοτάταις | κοινοτάτοις | |
|---|
| Accusative | κοινοτάτους | κοινοτάτας | κοινότατα | |
|---|
| Vocative | κοινότατοι | κοινόταται | κοινότατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | κοινότατα |
|---|
Meaning and examples of κοινός
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.