κατήκοος (katekoos): all forms
κατήκοος means “obedient”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | κατήκοος | κατήκοος | κατήκοον | |
|---|
| Genitive | κατηκόου | κατηκόου | κατηκόου | |
|---|
| Dative | κατηκόῳ | κατηκόῳ | κατηκόῳ | |
|---|
| Accusative | κατήκοον | κατήκοον | κατήκοον | |
|---|
| Vocative | κατήκοε | κατήκοε | κατήκοον | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | κατήκοοι | κατήκοοι | κατήκοα | |
|---|
| Genitive | κατηκόων | κατηκόων | κατηκόων | |
|---|
| Dative | κατηκόοις | κατηκόοις | κατηκόοις | κατηκόοφι |
|---|
| Accusative | κατηκόους | κατηκόους | κατήκοα | |
|---|
| Vocative | κατήκοοι | κατήκοοι | κατήκοα | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | κατηκόως |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | κατηκοώτερος | κατηκοωτέρα | κατηκοώτερον |
|---|
| Genitive | κατηκοωτέρου | κατηκοωτέρας | κατηκοωτέρου |
|---|
| Dative | κατηκοωτέρῳ | κατηκοωτέρᾳ | κατηκοωτέρῳ |
|---|
| Accusative | κατηκοώτερον | κατηκοωτέραν | κατηκοώτερον |
|---|
| Vocative | κατηκοώτερε | κατηκοωτέρα | κατηκοώτερον |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | κατηκοώτεροι | κατηκοώτεραι | κατηκοώτερα |
|---|
| Genitive | κατηκοωτέρων | κατηκοωτέρων | κατηκοωτέρων |
|---|
| Dative | κατηκοωτέροις | κατηκοωτέραις · κατηκοωτέραφι · κατηκοωτέρᾳς | κατηκοωτέροις |
|---|
| Accusative | κατηκοωτέρους | κατηκοωτέρας | κατηκοώτερα |
|---|
| Vocative | κατηκοώτεροι | κατηκοώτεραι | κατηκοώτερα |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | κατηκοώτατος | κατηκοωτάτη | κατηκοώτατον | |
|---|
| Genitive | κατηκοωτάτου | κατηκοωτάτης | κατηκοωτάτου | |
|---|
| Dative | κατηκοωτάτῳ | κατηκοωτάτῃ | κατηκοωτάτῳ | |
|---|
| Accusative | κατηκοώτατον | κατηκοωτάτην | κατηκοώτατον | |
|---|
| Vocative | κατηκοώτατε | κατηκοωτάτη | κατηκοώτατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | κατηκοώτατοι | κατηκοώταται | κατηκοώτατα | |
|---|
| Genitive | κατηκοωτάτων | κατηκοωτάτων | κατηκοωτάτων | |
|---|
| Dative | κατηκοωτάτοις | κατηκοωτάταις | κατηκοωτάτοις | |
|---|
| Accusative | κατηκοωτάτους | κατηκοωτάτας | κατηκοώτατα | |
|---|
| Vocative | κατηκοώτατοι | κατηκοώταται | κατηκοώτατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | κατηκοώτατα |
|---|
Meaning and examples of κατήκοος
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.