κακοποιέω (kakopoieo): all forms
κακοποιέω means “do ill, play the knave; manage one's affairs ill”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | κακοποιῶ | κακοποιῶ | κακοποιοίην | |
|---|
| 2nd singular | κακοποιεῖς | κακοποιῇς | κακοποιοῖς · κακοποιοίης | κακοποίει |
|---|
| 3rd singular | κακοποιεῖ | κακοποιῇ | κακοποιοίη | κακοποιείτω |
|---|
| 1st plural | κακοποιοῦμεν | κακοποιῶμεν | κακοποιεῖμεν · κακοποίοιμεν · κακοποιοίημεν | |
|---|
| 2nd plural | κακοποιεῖτε | κακοποιῆτε | κακοποιεῖτε · κακοποίοιτε · κακοποιοίητε | κακοποιεῖτε |
|---|
| 3rd plural | κακοποιοῦσι(ν) | κακοποιῶσι(ν) | κακοποιεῖεν · κακοποίοιεν · κακοποιοίησαν | κακοποιείτων · κακοποιείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | κακοποιοῦμαι | κακοποιῶμαι | κακοποιοίμην | |
|---|
| 2nd singular | κακοποιεῖ · κακοποιῇ | κακοποιῇ | κακοποιοῖο | κακοποιοῦ |
|---|
| 3rd singular | κακοποιεῖται | κακοποιῆται | κακοποιοῖτο | κακοποιείσθω |
|---|
| 1st plural | κακοποιούμεθα | κακοποιώμεθα | κακοποιοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | κακοποιεῖσθε | κακοποιῆσθε | κακοποιοῖσθε | κακοποιεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | κακοποιοῦνται | κακοποιῶνται | κακοποιοῖντο | κακοποιείσθων |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐκακοποίουν |
|---|
| 2nd singular | ἐκακοποίεις |
|---|
| 3rd singular | ἐκακοποίει |
|---|
| 1st plural | ἐκακοποιοῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ἐκακοποιεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἐκακοποίουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐκακοποιούμην |
|---|
| 2nd singular | ἐκακοποιοῦ |
|---|
| 3rd singular | ἐκακοποιεῖτο |
|---|
| 1st plural | ἐκακοποιούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἐκακοποιεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἐκακοποιοῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | κακοποιεῖν | κακοποιεῖσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | κακοποιῶν | κακοποιοῦσα | κακοποιοῦν |
|---|
| Genitive | κακοποιοῦντος | κακοποιούσης | κακοποιοῦντος |
|---|
| Dative | κακοποιοῦντι | κακοποιούσῃ | κακοποιοῦντι |
|---|
| Accusative | κακοποιοῦντα | κακοποιοῦσαν | κακοποιοῦν |
|---|
| Vocative | κακοποιοῦν | κακοποιοῦσα | κακοποιοῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | κακοποιοῦντες | κακοποιοῦσαι | κακοποιοῦντα |
|---|
| Genitive | κακοποιούντων | κακοποιουσῶν | κακοποιούντων |
|---|
| Dative | κακοποιοῦσι(ν) | κακοποιούσαις | κακοποιοῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | κακοποιοῦντας | κακοποιούσας | κακοποιοῦντα |
|---|
| Vocative | κακοποιοῦντες | κακοποιοῦσαι | κακοποιοῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | κακοποιούμενος | κακοποιουμένη | κακοποιούμενον |
|---|
| Genitive | κακοποιουμένου | κακοποιουμένης | κακοποιουμένου |
|---|
| Dative | κακοποιουμένῳ | κακοποιουμένῃ | κακοποιουμένῳ |
|---|
| Accusative | κακοποιούμενον | κακοποιουμένην | κακοποιούμενον |
|---|
| Vocative | κακοποιούμενε | κακοποιουμένη | κακοποιούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | κακοποιούμενοι | κακοποιούμεναι | κακοποιούμενα |
|---|
| Genitive | κακοποιουμένων | κακοποιουμένων | κακοποιουμένων |
|---|
| Dative | κακοποιουμένοις | κακοποιουμέναις | κακοποιουμένοις |
|---|
| Accusative | κακοποιουμένους | κακοποιουμένας | κακοποιούμενα |
|---|
| Vocative | κακοποιούμενοι | κακοποιούμεναι | κακοποιούμενα |
|---|
Meaning and examples of κακοποιέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.