κακοπαθέω (kakopatheo): all forms
κακοπαθέω means “suffer hardship”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | κακοπαθῶ | κακοπαθῶ | κακοπαθοίην | |
|---|
| 2nd singular | κακοπαθεῖς | κακοπαθῇς | κακοπαθοῖς · κακοπαθοίης | κακοπάθει |
|---|
| 3rd singular | κακοπαθεῖ | κακοπαθῇ | κακοπαθοίη | κακοπαθείτω |
|---|
| 1st plural | κακοπαθοῦμεν | κακοπαθῶμεν | κακοπαθεῖμεν · κακοπάθοιμεν · κακοπαθοίημεν | |
|---|
| 2nd plural | κακοπαθεῖτε | κακοπαθῆτε | κακοπάθοιτε · κακοπαθεῖτε · κακοπαθοίητε | κακοπαθεῖτε |
|---|
| 3rd plural | κακοπαθοῦσι(ν) | κακοπαθῶσι(ν) | κακοπάθοιεν · κακοπαθεῖεν · κακοπαθοίησαν | κακοπαθούντων · κακοπαθείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | κακοπαθοῦμαι | κακοπαθῶμαι | κακοπαθοίμην | |
|---|
| 2nd singular | κακοπαθεῖ · κακοπαθῇ | κακοπαθῇ | κακοπαθοῖο | κακοπαθοῦ |
|---|
| 3rd singular | κακοπαθεῖται | κακοπαθῆται | κακοπαθοῖτο | κακοπαθείσθω |
|---|
| 1st plural | κακοπαθούμεθα | κακοπαθώμεθα | κακοπαθοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | κακοπαθεῖσθε | κακοπαθῆσθε | κακοπαθοῖσθε | κακοπαθεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | κακοπαθοῦνται | κακοπαθῶνται | κακοπαθοῖντο | κακοπαθείσθων |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐκακοπάθουν |
|---|
| 2nd singular | ἐκακοπάθεις |
|---|
| 3rd singular | ἐκακοπάθει |
|---|
| 1st plural | ἐκακοπαθοῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ἐκακοπαθεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἐκακοπάθουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐκακοπαθούμην |
|---|
| 2nd singular | ἐκακοπαθοῦ |
|---|
| 3rd singular | ἐκακοπαθεῖτο |
|---|
| 1st plural | ἐκακοπαθούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἐκακοπαθεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἐκακοπαθοῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | κακοπαθεῖν | κακοπαθεῖσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | κακοπαθῶν | κακοπαθοῦσα | κακοπαθοῦν |
|---|
| Genitive | κακοπαθοῦντος | κακοπαθούσης | κακοπαθοῦντος |
|---|
| Dative | κακοπαθοῦντι | κακοπαθούσῃ | κακοπαθοῦντι |
|---|
| Accusative | κακοπαθοῦντα | κακοπαθοῦσαν | κακοπαθοῦν |
|---|
| Vocative | κακοπαθοῦν | κακοπαθοῦσα | κακοπαθοῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | κακοπαθοῦντες | κακοπαθοῦσαι | κακοπαθοῦντα |
|---|
| Genitive | κακοπαθούντων | κακοπαθουσῶν | κακοπαθούντων |
|---|
| Dative | κακοπαθοῦσι(ν) | κακοπαθούσαις | κακοπαθοῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | κακοπαθοῦντας | κακοπαθούσας | κακοπαθοῦντα |
|---|
| Vocative | κακοπαθοῦντες | κακοπαθοῦσαι | κακοπαθοῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | κακοπαθούμενος | κακοπαθουμένη | κακοπαθούμενον |
|---|
| Genitive | κακοπαθουμένου | κακοπαθουμένης | κακοπαθουμένου |
|---|
| Dative | κακοπαθουμένῳ | κακοπαθουμένῃ | κακοπαθουμένῳ |
|---|
| Accusative | κακοπαθούμενον | κακοπαθουμένην | κακοπαθούμενον |
|---|
| Vocative | κακοπαθούμενε | κακοπαθουμένη | κακοπαθούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | κακοπαθούμενοι | κακοπαθούμεναι | κακοπαθούμενα |
|---|
| Genitive | κακοπαθουμένων | κακοπαθουμένων | κακοπαθουμένων |
|---|
| Dative | κακοπαθουμένοις | κακοπαθουμέναις | κακοπαθουμένοις |
|---|
| Accusative | κακοπαθουμένους | κακοπαθουμένας | κακοπαθούμενα |
|---|
| Vocative | κακοπαθούμενοι | κακοπαθούμεναι | κακοπαθούμενα |
|---|
Meaning and examples of κακοπαθέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.